14 woensdag aug 2013
Posted in Diversen
Tags
beschermheer, de Hoop, Friso, Koninklijke Familie, molen, Prins, rouw, rouwstand, Wervershoof, wieken
In heel Nederland staan de wieken van de molens in de rouw. Hun beschermheer, Prins Friso is overleden.
De rouwstand symboliseert het einde van een levenscyclus. Ik vind het een ontroerend gebaar naar de Koninklijke Familie.
Molen de Hoop in Wervershoof
13 dinsdag aug 2013
Posted in INFORMATIE, TIPS & TRUCS
Tags
achtergrond, APS-C, brandpuntafstand, calculator, camera, Canon 7D, details, diafragma, diepte, DOF, factoren, focus, fototas, groothoek, Hyperfocale afstand, landschapsfotografie, lens, oneindig, scherpstelafstand, scherpte, sensor, tabel, voorgrond
Hyperfocale Afstand
Je zult de term vast wel eens gehoord hebben, vooral als je je richt op landschapsfotografie. Maar wat is het nu precies en hoe pas je het toe?
“De hyperfocale afstand is een scherpstelafstand bij een gegeven brandpuntafstand en diafragma waarbij de grootst mogelijke scherpte-diepte wordt bereikt, van camera tot oneindig”
In gewoon Hollands: Indien de lens op deze afstand wordt gefocust, zullen alle onderwerpen vanaf de helft van deze afstand tot oneindig scherp worden weergegeven.
Waarom gebruik je het?
Voor een goede landschapsfoto is een goede scherpte-diepte belangrijk. Zowel voor- als achtergrond wordt scherp weergegeven, waardoor details beter zichtbaar zijn.
De Hyperfocale afstand is van verschillende factoren afhankelijk
Wat heb je hiervoor nodig:
Je kunt een tabel in de fototas stoppen, maar je kunt ook een App downloaden voor de smartphone.
Ik heb op Dofmaster.com voor mijn toestel, een Canon 7D een tabel gemaakt, ik vond dat er nogal wat afwijkingen in de “kant-en-klaar” tabellen zaten. Mijn toestel heeft een APS-C sensor. De tabel kan je hier downloaden: DOF tabel
Een voorbeeld:
Je wilt een landschapsfoto met de groothoek maken. Je hebt een APS-C sensor. Het diafragma staat op f8 en de lens staat ingezoomd op 14 mm.
De Hyperfocale afstand ( DOF) is dan 1.3 meter. Je stelt dus scherp op een voorwerp welke 1.3 meter van je is verwijderd. (Handig is het, om de lens van AF af te halen en op MF te zetten.)
Nu is de foto scherp van 0.65 meter ( de helft van 1.3 meter) tot oneindig.
Als je een voorgrond-onderwerp hebt, dan moet deze zich wél binnen de 0.65 meter bevinden, Als dit niet het geval is, pas dan je positie aan.
11 zondag aug 2013
Posted in Aan de wandel, Een dagje op stap
Tags
anita degen, Bourtange, fort, geschiedenis. zandrug, hamburger, historisch, Horeca, keukengerei, Musea, oal kroegie, poppenhuis, soldatenbarakken, tosti's, verdedigingswerk, Vesting, vlagtwedde, wallen
Vesting Bourtange
In Groningen, tegen de Duitse grens aan, ligt de vesting Bourtange, een prachtig, uniek historisch verdedigingswerk.
Voor de geschiedenis gaan we terug naar 1580. Willem van Oranje gaf opdracht om op een zandrug in het Bourtangermoeras een fort aan te leggen. In 1593 werd aan de vesting begonnen. Tussen 1593 en 1851 was Bourtange een belangrijke vesting. Toen de vesting werd opgeheven, ontstond een agrarisch dorp.
In opdracht van de gemeente Vlagtwedde werd tussen 1967 en 1992 de vesting gereconstrueerd. Wallen werden opnieuw opgeworpen, grachten werden gegraven en de soldatenbarakken werden herbouwd. Een zeer geslaagd project, het resultaat is prachtig.
Je kunt hier uren wandelen, de toegang is gratis, maar voor 5 musea moet je entree betalen. Ook kan je een kano huren, om heerlijk in de vestinggracht te varen. Helemaal geweldig vond ik het winkeltje-aan-huis van Anita Degen. Ze heeft een superleuke collectie voor poppenhuizen en maakt zelf keukengerei. Loop hier niet voorbij, maar ga echt naar binnen…het is énig…Voor je het weet heb je een nieuwe hobby…
Minpuntje is de Horeca. Na bijna 3 uur onderweg te zijn geweest, gingen we op 11.50 op een terrasje zitten. We bestelden drinken en 4 tosti’s ( tenslotte stond er op het bord dat we er konden lunchen ) maar dat feest ging niet door. De keuken ging om 12 uur open…en geen minuut eerder…het drinken konden we krijgen….en dan is het hoogseizoen… Ik snap dit gewoon niet. Dus hebben we maar een krentenbol van thuis opgegeten, want we lustten wel wat…
Volgende terrasje: ik bestel de specialiteit van het huis: een broodje Hamburger “’t Oal Kroegie” Na de vraag of het heeft gesmaakt, vertel ik de dame, dat ik van een specialiteit wel wat meer had verwacht en niet zo’n vieze plastic diepvrieshamburger. Waarop de dame zegt “ik weet het, ze zijn echt niet te eten”
Alle foto’s staan op Flickr
06 dinsdag aug 2013
Posted in Natuurfotografie
Gisteravond besloot ik om mij aan het gevaarlijkste onderdeel binnen de fotografie bloot te stellen: het fotograferen van onweer. Overal om het huis knetterde en knalde het en daar wilde ik wel wat foto’s van maken.
In mijn Corsaatje scheurde ik – als een stormchaser met ware doodsverachting – met een snelheid van minstens 30 km per uur over ’s Heren wegen door de verkaveling. Pikkedonker, nachtblind en nergens belijning: je moet er wel wát voor over hebben om die éne foto te maken.
Doodeng vond ik het: daar stond ik in een bloemkoolveld met statief en toestel…de bliksem was voor, opzij en achter mij. Ik realiseerde mij dat ik mijn telefoon niet bij me had en dat was vond ik ook niet zo slim. Straks lag ik hier zwaargewond tussen de kolen en kon ik niemand bereiken.
Tja, verkeerde lens mee, daar was ik ook al snel achter: de groothoek was een betere keus geweest. De bliksem verscheen constant daar, waar ik niet op gericht had en het was zwaar bewolkt, dus het meeste gebeurde achter de wolken.
Toen het ook nog begon te stortregenen ben ik maar snel naar huis gegaan. Uit het zolderraam heb ik mijn eerste bliksemfoto gemaakt…..en ik ben bang dat het ook mijn laatste is…het stormchasen laat ik maar aan anderen over..
30 dinsdag jul 2013
Posted in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen
Tags
derde ronde, documenteren, eigenaar, kantonrechter, onderzoeksronde, ontslag, ontslagadviescommissie, ontslagcommissie, Univé Rechtsbijstand, UWV, verweer
Het wordt steeds spannender omtrent het wel/ niet ontslag van mijn lief. Na een intensieve periode, waarbij wij -samen met onze uitmuntende juriste van Univé Rechtsbijstand – ons verweer hebben ingediend, heeft het UWV besloten tot een derde onderzoeksronde.
Dit schijnt niet vaak voor te komen, meestal heeft de ontslagadviescommissie genoeg informatie om na 2 rondes hun advies aan het UWV te geven. In ons geval is dit niet zo en gaat nu de derde ronde in.
Spannend, zenuwslopend, energievretend, dat is het zeker. Het is heel naar om te worden beticht van “stemmingmakerij, onwaarheden en onrust zaaien” door de nieuwe eigenaar. Maar waar wij alles kunnen documenteren en onderbouwen, blijven zij steeds in gebreke.
Nu wordt het spannend, het is erop of eronder…..en het is nog niet af, want óf zij óf wij gaan hierna naar de kantonrechter, dat is wel duidelijk….
28 zondag jul 2013
Posted in Een dagje op stap
Tags
handelaren, Hanze, Hanzestad, Harderwijk, middeleeuwen, Middeleeuwse Markt, samenwerkingsverband, Silver Efex Pro, steden, zwart/wit
In Hanzestad Harderwijk worden in de zomer regelmatig Hanzemarkten gehouden. Onderdeel van de Hanzemarkt is een kleine middeleeuwse markt, waar vrijwilligers gedreven hun rol vervullen. Dit levert fraaie foto’s op, welke ik heb omgezet in zwart/ wit met Silver Efex Pro.
Een hanze of hanza (‘groep’, ‘schare’ of ‘gevolg’ als van het Oudhoogduits Hansa) was een samenwerkingsverband van handelaren en steden tijdens de middeleeuwen. Door samenwerking probeerden ze hun handel te beschermen en uit te breiden.
Alle foto’s staan op Flickr en voor aanschaf/ download in Oypo
24 woensdag jul 2013
Posted in Creatieve Fotografie
Het lijken wel schilderijen, maar het zijn gewoon foto’s…Ik ben in het bos tussen de bomen gaan staan, heb gekozen voor een langere sluitertijd en heb de camera snel op en neer bewogen terwijl ik de ontspanner indrukte. ( Tip: eerst de beweging gaan maken en ondertussen indrukken )
Instellingen bij allebei de foto’s:
F4 1/13 sec Iso 100 24mm
Soms is het zo leuk om eens iets anders te doen met je camera..ik ben benieuwd hoe jullie dit vinden en ook wel eens iets geks proberen.
23 dinsdag jul 2013
Posted in Een dagje op stap
Tags
afmeren, boogbruggen, boogbruggetjes, bootje, boottrip, bruggen, de Wieden, eilandjes, elektromotor, fluisterbootje, Giethoorn, hoge Noorden, laagveenmoeras, meren, Nationale park, plassen, sloten, steken, straten, turf, vaarten, vaartocht, vaarwegen, Venetië, verhuur-bootjes, vervening, water, Weerribben
Eindelijk was het dan zover, wij gingen een dagje naar het Venetië van het hoge Noorden: Giethoorn. Een dorp met 2620 inwoners, rond de 180 bruggen en water, veel water…
Giethoorn is bijzonder mooi, de oude kern heeft geen straten, maar vaarwegen met boogbruggen. De oorsprong van al deze vaarwegen ligt in de vervening.Het veen werd uit de bodem gehaald, om er -na het drogen- turf van te steken. Door de vervening ontstonden plassen en meren. Om de turf te vervoeren groef men vaarten en sloten. De huizen zijn als het ware op eilandjes gebouwd en zijn via de karakteristieke boogbruggetjes te bereiken.
Dagelijks varen er rond de 750 verhuur-bootjes door het dorp en over de plassen en meren. Tel hier de eigen bootjes bij op en je begrijpt dat het een drukte van jewelste is op het water. De onervaren kapiteins varen tegen elkaar, tegen de walkanten en gaan dan weer rustig verder. Heerlijk om hiernaar te kijken!
Je kunt een prachtige tocht maken door het Nationale park de Weerribben en Wieden, het grootste laagveenmoeras ( wetlands) van Noordwest-Europa. Dit is een echte aanrader. Je moet dan wel het bootje voor minimaal 2 uur huren.
Wij hadden een bootje met elektromotor, het zg. fluisterbootje, gehuurd bij de Bramen. Een heel rustige en prettige manier van varen. Een vaartocht die ik nooit zal vergeten, al is het alleen al om de jongeman die het bootje hielp afmeren na onze boottrip. Hij vond het niet nodig om mij (wankelend en wel) een hand te reiken, maar mij werd nadrukkelijk doch vriendelijk verzocht om via het middelste plankje uit te stappen, want – zo vertelde hij in geuren en kleuren- “vorig jaar had hij ook al een oude vrouw die in het water viel”
Alle foto’s staan op Flickr
23 dinsdag jul 2013
Tags
afscheid, bedrijf, beslissing, bodem, deken, depressie, familiebanden, familiebedrijf, geboortegrond, hel, herstellingsoord, knoop, Lente, medicatie, ongeval, onleefbaar, ontdekkingsreis, put, roos, ziel
Het was in de lente van 1992…een depressie maakte zich van mij meester. In het begin ongemerkt, maar al snel lag de depressie als een zware, natte, wollen deken over mijn -altijd zo vrolijke- persoontje heen en zonk ik weg in een diepe, donkere put. Ik was in mijn eigen hel beland en 4 jaar zat ik hierin gevangen.
Het leven werd voor mij onleefbaar en om mezelf te beschermen werd ik opgenomen voor 13 weken in een Herstellingsoord. Hier leerde ik voor mezelf op te komen en voor mijzelf de juiste keuzes te maken. Het was een pijnlijke, verdrietige ontdekkingsreis door mijn ziel. Ik ben tot de bodem gegaan en moest toen weer zien op te krabbelen. Dit is met heel veel vallen, maar nog vaker opstaan gebeurd.
De grootste, heftigste beslissing was het afscheid van ons bedrijf. Het was een familiebedrijf en onze beslissing heeft de familiebanden voorgoed veranderd. Mijn lief hakte voor mij die moeilijke knoop door, maar hiermee veroorzaakten wij nog veel meer verdriet. Ik moest niet alleen afscheid nemen van de zaak, maar ook van familie. Ik raakte verdwaald in mijn eigen, duistere wereld en wist niet meer wat te doen. De enige uitweg die ik zag was zo pijnlijk, zo heftig en groots.
Onder invloed van zware medicatie kreeg ik een vervelend ongeval, waardoor ik mijn bovenarm verbrijzelde. Mijn lijf had me letterlijk HALT toegeroepen…Door dit ongeval kwam ik niet meer terug op mijn bedrijf, wat ook mijn geboortegrond was geweest.
In de zomer van ’93 was alles achter de rug: het bedrijf was weg en compleet leeg. Maar ik moest nog iets afronden…ik moest afscheid nemen van die plek waar ik ooit zo gelukkig was geweest
Op een vroege zondagmorgen ben ik heen gefietst. Het was intens confronterend, er was niets meer over… Vertwijfeld liep ik rond…….niets herinnerde me meer aan mijn huis en bedrijf waarvan ik zoveel had gehouden.
Opeens zag ik een roosje wat was achter gebleven, door niemand opgemerkt….Dapper bloeide het in de verder lege tuin. Ik heb het roosje voorzichtig de grond uitgetrokken en sindsdien staat zij bij mij in de tuin
Ook nu bloeit de roos weer en net zoals toen maakt het ieder jaar gemengde gevoelens bij mijn los. Het is lang geleden, maar het pijnlijke verleden zit dicht onder mijn huid.
allebei bloeien we weer ….we zijn er nog steeds, mijn roos en ik…
20 zaterdag jul 2013
Posted in Dieren
Libellula quadrimaculata
