Caledonian Hotel Ullapool: Vies en brandgevaarlijk….

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , ,

Tijdens onze rondreis door Schotland zouden we 2 nachten moeten verblijven in het Caledonian Hotel in Ullapool. Omdat een ander hotel vol zat, adviseerde de reissprecialist ons dit hotel. We moesten wél bijbetalen, dus de verwachtinge waren hooggespannen.Voor 141 euri per nacht zouden we vast in een droomkamer komen. Stiekum hoopte ik al op een privé-butler, champagne op de kamer én een fruitschaal….
De website zag er veelbelovend uit, een schitterende eetzaal en prachtige kamers..

De reviews op het Internet waren schrikbarend, maar wij gingen er met open vizier naar toe. Zo erg kan het toch niet zijn?? Helaas wel……..
We kregen een piepkleine kamer, versierd met zwarte schimmels overal. De matras deed je door de spiralen direct weer opveren. De wc, gadverdegadver, en we mochten over het bed kruipen om erin te komen. De deur kon niet goed op slot en de branddeuren sloten niet. Het was niet alleen vies, het was ook gevaarlijk. Want dit houten varkenshok fikt natuurlijk als een tierelier.
Gelukkig hebben we geen geur-blog. Na 15 minuten kreeg ik het al benauwd van de vieze lucht.


Bij de receptie moesten we lang wachten en we waren moe van een dag rijden. Ook de maag knorde…en de  half-Italiaanse dame foeterde aan de balie iedereen uit die een klacht durfde te hebben.

Omdat het restaurant (vreetschuur) er ook niet zo uitzag als op de website besloten we ergens anders te eten.

We kwamen in een prachtig hotel waar we voor 115 euri een kamer konden boeken. Hier hoefden we niet lang over na te denken…want vies is één ding, maar veiligheid is iets anders. In het Caledonian voelden we ons onveilig. Bij brand zouden we al ratten in een val zitten…

In hotel Royal voelden we ons welkom, als echte Royals… en de kamer was prachtig. We kunnen niet begrijpen hoe een reisburo met een Caledonian in zee kan gaan of..of..het draait om geld…maar dat zal toch niet ?? De “kamer” waarvoor wij 141 euro voor moesten neerleggen, is te boeken voor 61 euro. Een verschil van 80 euro per nacht.

We krijgen het Royal hotel niet vergoed, want we hebben het Caledonian niet de kans geboden om ons een andere kamer te geven. Dat konden we ook niet, want ook al zou die schoon zijn, de onveiligheid blijft. Het was zaterdagavond, je bent moe, hongerig en wilt slapen. In een schone kamer, in een lekker bed, in een kamer die op slot kan en waar je je veilig voelt. Volgens het reisburo hadden we hun moeten bellen…maar dit is de info die we hebben gekregen en zeg nu zelf…om nu de alarmcentrale te bellen is ook een beetje zot
Voor mij is het duidelijk, ik ben klaar met de “veelbelovende” reisburo’s. Ik boek voortaan zelf weer.

Waarom dit blog?? Omdat niemand hier hoort te verblijven voor dat geld…het is echt een grote schande…en ik blijf hameren op de veiligheid, het is er echt onveilig doordat branddeuren niet dicht kunnen. Het reisburo zich verschuilt achter regels, maar heeft blijkbaar niet door dat wij voor die 141 euri/nacht wel iets anders mogen eisen en onze gezondheid en veiligheid voor laten gaan, en dit niet op zaterdagavond moeten gaan oplossen. Tenslotte zijn we niet de eerste die klagen, als je de reviews leest op het Internet.

Schotland 2018, dag 3 en 4

Tags

, , , , , , , , ,

Op dag 3 vertrekken we op tijd naar ons volgende hotel in Rhiconich. Al snel verandert het landschap. De heuvels worden bergen, het landschap wordt minder groen en de eerste Schotse Hooglanders lopen keurig rechts langs de weg. Wat een beesten! De (verkeers)borden staan scheef langs de weg, want het zijn heerlijke schuurpalen. Je zal maar jeuk hebben!


Al snel verschijnen de eerste Loch’s. Een Loch kan een meer, maar ook een inham van de zee zijn.

Al dit water moet je ook oversteken. Over een smalle bruggetje, waar de auto net oppast, rijden we naar de overkant. In de verte zien we Mount Ben Hope verschijnen.

Iets verderop bezoeken we de Smoo Cave, met ondergrondse waterval. Prachtig om te zien.

We zijn onder de indruk van wat we allemaal zien onderweg, het landschap wisselt steeds en iedere keer als je de bocht om gaat, ben je weer blij verrast door al het moois. De heide bloeit volop en geeft een prachtige kleur aan het landschap.

Deze dag moeten we 135 km afleggen, maar dat gaat niet al te snel, de wegen zijn smal en steeds moet je uitwijken voor tegenliggers. Gelukkig heeft iedereen hier veel geduld en laat iedereen elkaar netjes voorbij.


En af en toe heb je tegenliggers die zich niet aan de regels houden, maar ja, die zijn ook té lief..

Ons hotel blijkt in de middle of nowhere te staan. Vanuit onze kamer hebben we een fantastisch uitzicht over het Loch. We eten en drinken wat en kruipen vroeg onder de wol.

De volgende ochtend is het mistig en nat. Tijd om mijn nieuwe regenjas te testen! We rijden rond in de omgeving en maken kennis met de midgets, piepkleine, gemene steekmuggen. Wandelaars lopen met gaas over het hoofd. Door de grote droogte van deze zomer zijn ze er met heel veel en in september nog volop aanwezig. Ik ontdek dat mijn muggen-spul (gekocht voor de vakantie) nog thuis ligt en winkels zijn in de verste verte niet te bekennen. Doorbijten dan maar, voor de midgets en voor ons…



We rijden een bizar stijl en ook smal weggetje. Maar als het overgaat in zand en steen is het genoeg, we keren om

We gaan terug naar het hotel, drinken wat in de bar, zitten gezellig met een groep Duitse jongens te kletsen dan is het alweer bedtijd.
Morgen gaan we naar Ullapool en dat hotel belooft wat…als we de reviews mogen geloven….
Alle foto’s staan op Flickr

Schotland 2018, 1e en 2e dag

Tags

, , , , , , , , , , , ,

Omdat de beveiligers van Schiphol tot een akkoord komen met de vakbond, kunnen wij zonder problemen onze vakantie naar Schotland beginnen. We vliegen met KLM naar Inverness, om vervolgens de Route 500 te rijden langs de Schotse kust.

We verblijven de eerste 2 nachten in een hotel in Thurso, een mooie uitvalbasis om voor het eerst kennis te maken met Schotland. De eerste dag zien we al veel moois aan ons voorbij trekken.

Op dag 2 gaan we naar John o’ Groats. Het dorp zou zijn naam ontlenen aan een Hollander, Jan de Groot, die hier rond 1496 verbleef. Het is het meest Noordelijke punt van Schotland. Vanaf hier (en v.v.) fietsen velen naar Land’s End, Cornwall. Dit is het meest zuidwestelijke punt in Engeland. De afstand is meer dan 1400 km.



Het is een prachtige dag, met veel zon. We zien het kasteel Mey, Keiss House en wandelen naar the Old man of Wick. Langs de kliffen kan je prachtige wandelen en je ziet prachtige rotspartijen.




Aan het eind van een lange, mooie dag wandelen we nog door Thurso. De dorpjes hier zijn klein, maar er is altijd wel iets te zien. Het landschap is hier vrij vlak, nog niet echt de Schotse Hooglanden, maar daar zal snel verandering in komen.


Route dag 1

Route dag 2

Alle foto’s, inclusief GPS, staan op Flickr

Toerist in eigen land.

Tags

, , , , , , , ,

Soms is het leuk om dichtbij de toerist uit te hangen. Ons landje is mooier dan we denken… Met de fotoclub gingen we naar Edam en Monnickendam. In Edam dronken we koffie waarbij we helaas alleen appeltaart konden krijgen. Zoveel lekker gebak in dit landje maar niet op dit terras. Hier had ik uitzicht op een schattig bruidsmeisje.


Daarna door naar Monnickendam, dit vond ik heel leuk. Supergezellig stadje en vooral fotogeniek


We reden terug langs de IJsselmeerdijk en zagen al gauw de kites boven de dijk dansen. Het was er heel druk en het blijft heerlijk om te kijken naar de kiters

We stoppen nog even voor een oer-Hollands Plaatje en dan rijden we naar huis.

Bruiloft fotograferen…

Tags

, , , ,

Een bruiloft fotograferen is een vak apart. Het is niet iets waar ik me snel mee zal bezig houden. Ik kan leuk fotograferen, maar dit vraagt toch extra vaardigheden.

Toen een collega mij vroeg heb ik na wat nadenken toch Ja gezegd, met daarbij de kanttekening, dat ze van mij niet heel erg veel moet verwachten…#zelfkennis!

Ik vond het leuk om te doen, maar ik weet nu ook dat het echt niet mijn ding is. Met collega en familie heb ik een fijne dag gehad maar ik besef ook dat het anders zou kunnen lopen. Voor mij is dit een No-Go. Ik was heel blij dat vriendin Joke er ook was en haar foto’s geven een andere kijk op het bruidspaar. Leuk!

Omdat ik toch een fan van zwart-wit blijf, heb ik wat foto’s omgezet. Laat me weten wat je er van vindt. Daar hou ik van!

Afscheid

Tags

, , ,

Nu mijn moeder haar plekje heeft gekregen in een verzorgingshuis, moest het moeilijkste nog komen…afscheid van het door haar zo geliefde huis, waar ze liefst tot haar dood had willen wonen. Met een lach, maar ook met tranen liep ze een laatste rondje door de woning. Mijn moeder is sterk, dapper en moedig. Ook nu liet ze haar veerkracht zien “komop El, we gaan, we zijn klaar hier”

Droogte

Tags

, , , , ,

De langdurige droogte heeft als gevolg dat de bomen al in herfsttooi gaan. Maar ondanks alle zorgen om de heide, was het mooi om te zien, dat deze altijd bloeit in de 3e week van augustus. Tussen de dode hei zag je alweer nieuw jong spul opgroeien. De natuur is veerkrachtiger dan we soms denken…

De foto’s zijn gemaakt met de vintage meyer-optik görlitz 50mm/1.8