50/50 – 1

Tags

foto 1: onze Fayline, een Brits Korthaar. Fayline is een praatkat, ze kletst heel wat af. Het is net een hondje, ze loopt achter me aan door het hele  huis en houdt me goed in de gaten. Het is een lieverd, ze woont pas 7 maanden bij ons, maar het voelt alsof ze er altijd is geweest

foto 2: appelflappen, gebakken voor een afscheidsfeestje, met de cliënten van mijn werk. Het was heel gezellig, en voor de bewoners van de Boerderij een welkome afwisseling voor wat anders een gewone zaterdagochtend is. We hebben er 40 gemaakt.

foto 3: een heerlijke wandeling gemaakt door Enkhuizen. De bomen kleuren prachtig, het is nu echt herfst.

foto 4: Even lekker fröbelen: een snoot gemaakt voor de flitser als voorbereiding op de rookfoto’s die ik ga maken. Een snoot kost rond de 20 euro, maar met een leeg doosje en een rol duck-tape bereik je hetzelfde resultaat.

foto 5: De Nespresso-cups weer bijgevuld: de heerlijkste koffie die er is. Onze beste aankoop van het jaar 2010!

Het is best wennen met een lens die niet kan zoemen, nu moet je zelf weer naar achter of naar voren lopen, iets wat ik niet meer gewend ben. Ook moet ik best wel nadenken, omdat ik niet wil flitsen: een hogere Iso, groter/ kleiner diagfragma of de belichting + + of – -. Al met al vind ik het heel grappig om te doen en de resultaten vind ik mooi met deze lens.

Mijn borstkankermaand

Tags

November is mijn borstkankermaand. Nadat ik in oktober ’96 knobbels in mijn oksel voelde, begon een spannende tijd . Op 14 november kreeg ik de diagnose borstkanker te horen. (Hoe ik de amputatie, behandelingen, chemo’s en bestraling heb ervaren, staat op dit Blog onder mijn verhaal.)

En nu….het is 2011, ik ben 15!!! jaar verder, iets wat ik toen niet had durven dromen. Ik leef, ben gelukkig, heb een fantastisch lieve Lief, schatten van kinderen, lieverds van schone dochters, een leuke baan, twee snoezepoezen en een chaletje in Ermelo, wat een rijkdom…

Het waren jaren met vele ups & zware downs, van veel lotjes heb ik afscheid moeten nemen, de restschade van de zware chemo werd zichtbaar ( hart-, schildklier- en longschade), mijn werk heb ik diverse malen moeten aanpassen, ik heb moeilijke keuzes moeten maken, heb zeeën van tranen gehuild maar toch, ondanks alles, ( of moet ik zeggen dankzij dit alles) ben ik een gelukkig mens.

De kanker heeft mij- in de positieve zin- ook goeds gebracht. ( en ik weet hoe raar dit klinkt….)
Ik ken nu mijn kracht, weet uit negatieve dingen de positieve punten te pakken en heb geleerd te genieten van het NU, want niemand weet waar ie morgen, de volgende week of over een jaar is. Vandaar ook de naam van mijn Blog:

Life is what happens to you while you’re busy making other plans….

En ik ga er gewoon wéér 15 jaar aanplakken…

50/50 project

Velen gingen mij voor, maar ik had er nog nooit van gehoord. Door Joke’s blog werd ik nieuwsgierig en ben ik gaan googlen op dit onderwerp. Ik kwam zulke aanstekelijke verhalen tegen, dat ik over de streep ben: ik ga ook het 50/50 project doen:
50 dagen een foto met mijn 50 mm Lens.

Ik gebruik de Canon EF 50 mm 1:1.8 (a.k.a. plastic fantastic)  op mijn Canon 450D. Ik heb het lensje indertijd gekocht (€ 99) na een workshop portretfotografie en was direct onder de indruk van de resultaten.
Maar daarna is ie toch in mijn fototas beland, en heb ik de lens nog 1 maal gebruikt voor opnames.
Het is de bedoeling iedere dag een foto te maken van iets uit mijn dagelijks leventje.
Ik ben heel benieuwd naar de resultaten en hopelijk word ik net zo’n enthousiaste gebruiker van deze lens als mijn voorgangers….

Om het cijfer 5 in ere te houden, zal ik de foto’s in series van 5 plaatsen.

H.B Gijs

Naast mijn lief – met wie ik al 36 jaar samen ben- heb ik sinds lange tijd een “geheim” vriendje. Misschien kan ik beter zeggen, dat ik met dit manneke een haat-liefde-relatie heb.
Maar laat ik hem eerst even aan jullie voorstellen: hij heet Gijs, Holle Bolle Gijs

Gijs woont permanent bij mij in, hij heeft zich genesteld in mijn maag en laat regelmatig van zich horen. Hij weet dat  de belangrijkste regel van onze relatie is, dat hij alleen mijn gezelschap mag zoeken als mijn lief niet thuis is. Want ik schaam me voor mijn geheime vriendje…..
Meestal laat ie na het avond-eten van zich horen, als ik tv kijk of achter de pc zit. Eerst fluistert hij lief in mijn oor:”  Gijs lust eigenlijk wel een koekje, of een snoepje……lekker toch, zo bij een kopje thee?? “   Maar natuurlijk luister ik niet, want ik wil afvallen, ik moet afvallen en Gijs bekijkt het maar.

Aiiii, dat is even een tegenvaller voor Gijs, dus gaat hij over tot poging 2. Wat dwingender wordt zijn stem: “wat maakt dat ene koekje nou uit, je hebt vandaag zó goed je best gedaan, dat heb je toch echt wel verdiend hoor”
Ik begin te twijfelen, want het is wél zo, ik héb goed mijn best gedaan, het zou best kunnen… 1 koekje, dat moet toch kunnen?…  Maar ik herpak me zelf, vertel Gijs dat er géén snoep in huis is, dat de koektrommel leeg is en ik schudt met mijn hoofd heftig NEE. Ik ga verder met wat ik aan het doen ben.  Gijs heeft door dat de lieve aanpak vanavond niet werkt, dat ie op deze manier geen lekkers gaat krijgen en dat er een andere tactiek moet worden gebruikt.

Vanuit mijn binnenste stijgt een diepe snik omhoog: “Gijs is zieligggggggggggggggg, Gijs heeft zo’n hongerrrrrrrr”
Ik hoor hem jammeren in mijn maag aan en loop naar de keuken. Ik drink 2 glazen koud water. Zo, van die koude douche zal ie leren!!! Hij moet z’n kop houden……….ik heb geen honger, ik heb tenslotte net gegeten…
Trots op mezelf ga ik weer zitten. Dat heb ik even mooi opgelost!

Dan gaat Gijs’ laatste register open: hij zet zijn aller, allerliefste stemmetje op en begint mij hints te geven. Want het verhaal dat er geen snoep in huis is….daar trapt hij niet in, .hij weet beter, hij was mee naar de buurtsuper…
“Er ligt nog een doos zeebanket ingepakt in de kast boven, je weet wel, voor die vergeten verjaardag…….. Die ligt er al lang, (zou ie nog wel goed zijn), eigenlijk gebruik je die doos nooit, dus zullen wij dan maar??? En waarom wachten met die zakken chips tot zaterdag, we kunnen toch nog nieuwe halen, niemand die dat ziet…….toch??? een stukje kaas zou ook wel prima smaken…..en was die filet al op????  Trouwens, een kaassoufleetje is ook wel erg lekker…”

Ik begin te twijfelen,  wil wel wat lekkers,  want ik zit alleen thuis en dat is toch ook maar saai. Ik kijk eens in de keukenkastjes, vertel mezelf ondertussen dat ik niet zo stom moet zijn, sterkt moet zijn…………..en neem 1 koekje………voor Gijs……..
Maar Gijs is een bodeloze put, want met dat ene koekje is hij niet tevreden, hij blijft roepen om meer, meer,  nog meer, veel meer…  en voor de zoveelste maal zwicht ik voor Gijs………
Morgen is er weer een dag, en dan luister ik niet meer, nooit meer, echt niet!!!!!

You name it, I did it…..

Tags

,

Ik denk dat ik –bijna- ieder dieet-wat-bestaat heb gevolgd.
Gravend in mijn lijn/dieet-geheugen kom ik heel wat pogingen tegen.

Wat me nog heel helder voor de geest staat, is het appel-dieet zo rond mijn 16e jaar. Om de dag mocht ik ( van mezelf natuurlijk) alleen maar appels eten. De niet-appeldagen at ik gewoon.
Ik heb dit dieet weken volgehouden, tot ik ( tot op de dag van vandaag) geen appel meer kon zien.
Op dit dieet zijn er enkele varianten geweest : dagen van magere yoghurt eten ( tot je het zuur kreeg) en dagen van droog bruin brood……. En natuurlijk viel ik er vanaf…en kwam ik weer aan…

Dan was er het Mayo-dieet, in de begin jaren 80. Ik herinner me de hardgekookte eieren, spinazie, biefstuk en kale sla met azijn. Een kilo per dag eraf, dat was het verhaal. Dat je daarna weer een kilo per dag aankwam, had ik helaas nergens gelezen..
Ik deed het ziekenhuisdieet, het Hartstichting-dieet , 1000cal-dieet, vetvrij dieet, en telde punten op vele manieren.

Maar helaas, het werkte niet, want ik kwam toch iedere keer weer aan, dus het werd tijd voor het serieuze werk: de Afvalclubs
Ik ben even bij de Ega geweest, maar na een fikse ruzie met de leidster was dat snel voorbij, bij Slank 82, Slimline, Dreamline en ik heb de WW-cd in mijn bezit.

Toen stortte ik me maar op de handel….tenslotte vliegen de kilo’s eraf als je de advertenties mag geloven
Er zijn o.a. pillen, drankjes en poeders. Ik heb Herba-life en de goedkope variant van de drogist geprobeerd, die pillen uit Volendam van Annie S., appelazijn-, chroom- en kelp-tabletten, opzweltabletten, Hoodia en verder zo’n beetje alles wat op de schappen bij de drogist is te vinden.
Dieptepunt was de aanschaf van Stack2 via Internet. Een hoge bloeddruk, hartkloppingen en een opgejaagd gevoel, ik vond het doodeng en ben daar na 1 dag mee gestopt. Van deze pil stuiterde ik door het huis …en tikte mijn hart als een bezetene

Streep-je-slank, Sonjabakkeren, Fit for life, South Beach, Atkinson, Dr Phil en zijn 7 sleutels, ik heb ze gelezen en/ of in mijn bezit.
En natuurlijk werkten bepaalde diëten: met Slank82 heb ik een prachtig resultaat geboekt en ik ben lang slank geweest. Helaas gooide een depressie toen roet in het eten. Ook de WW-cd werkte voor mij.
Maar eigenlijk weet ik het al zoveel jaren: je moet minder eten dan je energieverbruik, je moet meer bewegen…………zo simpel is het eigenlijk.
Dus nu vul ik regelmatig mijn eetdagboekje weer in, zodat ik inzicht heb in wat er mis gaat, waar het goed gaat en dat werkt. Ik val af, langzaam, soms tergend langzaam, soms weken niet, maar toch……………het gaat me lukken….ooit…zeker weten!!!