In februari was ik voor de 2e keer op deze prachtige begraafplaats, die in de lagune van Venetië ligt.
Ik kan uren dwalen op deze plek, waar zoveel geschiedenis ligt. Fotograferen is er officieel verboden maar het wordt oogluikend toegestaan. Blijf respectvol, dat is het meest belangrijke. Hieronder een serie die ik heb gemaakt.
De term Big 5 komt van jagers, omdat dit de moeilijkste, gevaarlijkste en wilde dieren zijn om te doden. De naam wijst dus niet naar de grootte van de dieren.
Olifanten, buffels en neushoorns gaan in de aanval als er op ze wordt gejaagd en gaan juist achter de jagers aan. De leeuw en het luipaard zijn gevaarlijk voor de mens omdat ze graag vlees eten.
Ik heb ook op ze geschoten, maar dan digitaal. Maar hier is dus mijn Big 5!
Met het luipaard op de foto is de Big Five compleet. Maar laat ik bij het begin beginnen…
Hoera! Uitslaapdag! De wekker gaat pas om 5.15. We mogen zelf de lunchbox vullen. Fijn om zelf te kunnen kiezen wat je wilt . Vandaag gaan we gaan op zoek naar de laatste van de Big 5. Het luipaard ontbreekt nog op het lijstje. Dat wordt dus goed kijken naar boven en turen in bomen.
Na een heerlijk ontbijt ( smeerkaas op toast yes) vertrekken we . Na nog geen 5 minuten spotten we een groep van een leeuw of 10 op nog geen 4 meter afstand van de auto. Likkebaardend kijken ze ons aan als Erwin uit de auto hangt. Zo dicht zitten ze dus bij onze lodge.
Het gevaar wordt weer eens zichtbaar en ik ben blij met de krijgers die ons ophalen al heb ik wel mijn bedenkingen. Als een leeuw komt, moet de krijger zijn lamp neerleggen en zijn pijl en boog pakken. Tegen die tijd ben ik al half opgegeten…
Lekke band bij de leeuwen ! Á la Drs P. willen we wel iemand offeren en ik knijp hem. Als gemenopauseerde-bijna-pensionaris vrees ik het ergste. Gelukkig is de entree van het park dichtbij en wordt er daar snel gewisseld. Bij de entree scoren we bussen pringles. Na een week honingdrop is dit wel een welkome afwisseling
Dan gaan we op luipaardjacht en rond 12 uur is het Bingo. De Big Five is compleet!!! We volgen er 1 en dat is fantastisch. Wat een mooi beest en hoe hij in de boom hangt te slapen is geweldig. Nadat wij de plaatjes hebben geschoten worden de andere gidsen op de hoogte gesteld van de locatie van de luipaard, tenslotte gun je iedereen dezelfde kans om dit prachtige dier te zien. Van alle kanten zie je stofwolken omhoog komen, de andere auto’s komen eraan!
Ik spot een serval, al wist ik dat toen nog niet. Ik riep Kat… Apetrots ben ik, dat ik ook “iets” heb gespot. De Serval zie je weinig dus dat is leuk, het zal ook de enige serval zijn die we te zien krijgen tijdens deze reis
Het landschap is ook prachtig, en ik probeer al hotsend en klotsend in de auto ook hier plaatjes van te schieten.
Hoewel Kenia en Tanzania echte koffielanden zijn, is het scoren van een kop koffie onderweg iets wat maar moeilijk lukt. Ik doe mijn best maar ik krijg maar heel weinig een bakkie troost te pakken. Maar als ik slaag, dan ben ik heel gelukkig..
We komen onderweg natuurlijk ook nog veel andere dieren tegen, ik fotografeer mijn eerste dikdik en secretarisvogel. Maar ja, soms weet je ook echt niet meer of je deze dieren al hebt, dus ik klik maar een eind weg. Het voordeel van digitale fotografie. Een fotootje of 100 meer of minder maakt niet veel uit.
We willen naar de lodge en racen als een groep Chinezen in Europa door de Serengeti. Maar opeens is het ho…motorpech bij de anderen. We staan stil . Maar de chauffeurs draaien nergens hun hand voor om en kunnen echt alles fixen. In de landcruiser liggen we ondertussen slap van het lachen. Heerlijk om zoveel lol te hebben met elkaar.
De Gnoe is 1 van de Ugly 5 van Afrika. De Masai vinden de gnoe een mysterie en denken dat deze is geschapen uit restje wat onze lieve Heer overhad.
De kop van een koe, de nek van een buffel, de strepen van de zebra, de staart van een paard en de hersens van een vlo.
De gnoe hoort tot de antilopen, haalt met gemak 80 km per uur en is een vakkundige weerman, waar het gaat regenen weet ie feilloos te voorspellen, zo kan ie achter het groene gras aan, waar de zebra handig gebruikt van maakt.
Lelijk??? het is maar hoe je het bekijkt. Ik vind ze prachtig…….
Het was een onrustige nacht. In de rivier voor de lodge was het een tumult van jewelste. Vanochtend hoorde ik dat een hippo werd aangevallen door een leeuw. Op nog geen 20 meter afstand dus van mijn bed. Zo maf om dat te beleven. Ik heb mijn was ingeleverd en die komt keurig terug. Ik mag zelf bepalen wat ik geef. Omdat ik voor het eerst in mijn leven gestreken onderbroeken aan kan trekken geef ik een royale fooi.
Om 6.00 gaan we op pad naar Tanzania. De *hoofdweg * is een hobbeldebobbel weg. We krijgen een gratis Afrikaanse massage waar geen eind aan komt. Langs de weg steken de zebra’s over en staan de giraffes ons te bekijken. De bavianen blijven zitten en de mangoesten kijken toe hoe we hotseklotsend voorbij rijden.
Bij de douane gaat alles van een leien dakje. We checken uit in Kenia en daarna gaan we ons aanmelden bij Tanzania. Het kan nog wel eens problemen geven maar het gaat van een leien dakje.
Daarna ontmoeten we de Tanzaniaanse gidsen. We krijgen een prachtig Masaikleed kado. Hier gaan we nog veel plezier van beleven, het is een heerlijke doek om om te slaan, maar ook om de apparatuur tegen stof te beschermen.
Het landschap verandert, het wordt groener, heuvelachtiger, de vrouwen zijn nog kleuriger gekleed en overal zie je bananen.
Dat bouwvoorschriften per land, per continent, verschillen zie ik bij deze prachtige steiger rond een toren. Dit is toch wel een apart geval denk ik dan maar. Maar voor hier heel gewoon.
Het gaat gesmeerd, te gesmeerd want onderweg krijgt de auto achter ons panne. Alle bagage wordt overladen en we schuiven in zodat we nu in 2 busjes passen. Er is een as afgebroken dus voor deze auto is het einde oefening. Eigenlijk kunnen onze gidsen/chauffeurs heel veel zelf repareren, maar dit is té. Al snel wordt er vervangend vervoer geregeld en na een uurtje gezellig dicht op elkaar krijgen we weer ruimte
Mijn enkels zijn ondertussen veranderd in een soort van olifantspoten door al het zitten. Het kamp waar we nu naar toe gaan ligt in de Serengetti. Je mag niet alleen de tent uit. Je mag alleen lopen met de bewaking ivm de leeuwen. We hebben een fluitje aan de sleutel om ze te waarschuwen ( de bewakers, niet de leeuwen).
De tenten moeten hier met een slotje afgesloten omdat anders de bavianen binnen komen. En daar moet ik niet aan denken eerlijk gezegd. Ik tel nog even mijn nieuwe geld en dan lekker slapen met de beentjes heel erg omhoog.
Er zijn cheeta’s gezien. We moeten goed kijken, want ook deze dieren gaan op in het landschap. Fantastische dieren om te zien en wat zijn ze snel. Ze liggen in het hoge gras en komen af en toe omhoog om te kijken. Daarna zijn ze weer onzichtbaar.
Dan is het lunchtijd en tot ieders verrassing wordt deze afgesloten met een heerlijke koude gin-tonic, biertje of frisdrankje. Een GT midden in de Masai Mara?? ja, voor onze gidsen is niets te gek en het smaakt heerlijk. Want voor de rest drinken we alleen maar water, liters lauw water.
We fotograferen een slapende leeuw, die zich niets aantrekt van alle vliegen op zijn neus. Ook zien we de eerste jakhals, een zadeljakhals om precies te zijn. Ook zien we nog struisvogels en spotten dan weer een jachtluipaard die ons eens goed bekijkt en daarna zijn gebit showt. Respect!!! Eén auto blijft achter maar voor een aantal van ons is het mooi geweest voor vandaag en we rijden terug naar het kamp.
Ik heb behoefte aan rust en even ontspannen lezen voor de tent. Daar zie ik 2 jongens een kudde koeien naar de rivier leiden. Ik bedenk me dat ze dus gewoon in leeuwengebied lopen. Ik doe het ze niet na. Daarna komen nog een paar zebra’s water drinken.
Morgen is een reisdag, we naar Tanzania, de Serengetti in.
In Kenia heb ik natuurlijk ook heel wat vreemde vogels gezien en op de kiek gezet. De meesten zaten vaak ver weg of vlogen op als we de auto stopten.
Kirsten was de echte vogelaar onder ons, en als ze het niet wist, dan werd het direct opgezocht. De prachtigste namen kwamen voorbij, zoals de Nimmerzat, Bergdrongovliegenvanger, Geelkeellangklauwier, Lelkievit, Francolin, Malachietijsvogel, pijlpuntbabbelaar, vorkstaartscharrelaar en witbrauwlawaaimaker om maar wat te noemen..
Het klinkt toch een stuk gezelliger als mus, spreeuw of meeuw…hieronder wat kleurige vriendjes:
Na de ballonvaart en het heerlijke ontbijt rijden we verder de Masai Mara in.
Opeens zijn we omringd door Olifanten. Hier nemen we de tijd voor en blijven er voor langere tijd stil staan. Een fotografiereis is óók je camera wegleggen en gewoon lekker kijken naar en genieten van deze grote familie.
Ze trekken zich niets van ons aan, en lopen dicht langs de auto. We staan én zijn stil en kijken naar deze reuzen.
Jammer genoeg kunnen we net niet goed zien waar ze te water gaan om te badderen maar het is genieten. Vooral de 2 kleintjes die klunzig spelend rondlopen en vallen over het heuveltje, gewoon té lief om te zien.
Ook is er een grote olifant die besluit een boom te slopen, niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan
Na een uurtje of zo gaan we weer verder, er zijn cheeta’s gespot en we willen natuurlijk wél alles zien.
De olifanten zijn er ook klaar mee, ze keren ons de rug toe en opeens zijn ze weg…opgelost….