• Home
  • Webshop Werk aan de Muur
  • Informatie, Tips & Trucs
  • ABOUT ME
    • Borstkanker
    • Het gevecht tegen kanker
    • Depressie

Elly van Veen

~ Fotografie

Elly van Veen

Categorie Archief: ABOUT ME

Mijn borstkankermaand

01 dinsdag nov 2011

Posted by Elly van Veen in Borstkanker, Het gevecht tegen kanker

≈ 1 reactie

Tags

borstkankermaand

November is mijn borstkankermaand. Nadat ik in oktober ’96 knobbels in mijn oksel voelde, begon een spannende tijd . Op 14 november kreeg ik de diagnose borstkanker te horen. (Hoe ik de amputatie, behandelingen, chemo’s en bestraling heb ervaren, staat op dit Blog onder mijn verhaal.)

En nu….het is 2011, ik ben 15!!! jaar verder, iets wat ik toen niet had durven dromen. Ik leef, ben gelukkig, heb een fantastisch lieve Lief, schatten van kinderen, lieverds van schone dochters, een leuke baan, twee snoezepoezen en een chaletje in Ermelo, wat een rijkdom…

Het waren jaren met vele ups & zware downs, van veel lotjes heb ik afscheid moeten nemen, de restschade van de zware chemo werd zichtbaar ( hart-, schildklier- en longschade), mijn werk heb ik diverse malen moeten aanpassen, ik heb moeilijke keuzes moeten maken, heb zeeën van tranen gehuild maar toch, ondanks alles, ( of moet ik zeggen dankzij dit alles) ben ik een gelukkig mens.

De kanker heeft mij- in de positieve zin- ook goeds gebracht. ( en ik weet hoe raar dit klinkt….)
Ik ken nu mijn kracht, weet uit negatieve dingen de positieve punten te pakken en heb geleerd te genieten van het NU, want niemand weet waar ie morgen, de volgende week of over een jaar is. Vandaar ook de naam van mijn Blog:

Life is what happens to you while you’re busy making other plans….

En ik ga er gewoon wéér 15 jaar aanplakken…

H.B Gijs

25 dinsdag okt 2011

Posted by Elly van Veen in Afval-Allerlei

≈ Een reactie plaatsen

Naast mijn lief – met wie ik al 36 jaar samen ben- heb ik sinds lange tijd een “geheim” vriendje. Misschien kan ik beter zeggen, dat ik met dit manneke een haat-liefde-relatie heb.
Maar laat ik hem eerst even aan jullie voorstellen: hij heet Gijs, Holle Bolle Gijs

Gijs woont permanent bij mij in, hij heeft zich genesteld in mijn maag en laat regelmatig van zich horen. Hij weet dat  de belangrijkste regel van onze relatie is, dat hij alleen mijn gezelschap mag zoeken als mijn lief niet thuis is. Want ik schaam me voor mijn geheime vriendje…..
Meestal laat ie na het avond-eten van zich horen, als ik tv kijk of achter de pc zit. Eerst fluistert hij lief in mijn oor:”  Gijs lust eigenlijk wel een koekje, of een snoepje……lekker toch, zo bij een kopje thee?? “   Maar natuurlijk luister ik niet, want ik wil afvallen, ik moet afvallen en Gijs bekijkt het maar.

Aiiii, dat is even een tegenvaller voor Gijs, dus gaat hij over tot poging 2. Wat dwingender wordt zijn stem: “wat maakt dat ene koekje nou uit, je hebt vandaag zó goed je best gedaan, dat heb je toch echt wel verdiend hoor”
Ik begin te twijfelen, want het is wél zo, ik héb goed mijn best gedaan, het zou best kunnen… 1 koekje, dat moet toch kunnen?…  Maar ik herpak me zelf, vertel Gijs dat er géén snoep in huis is, dat de koektrommel leeg is en ik schudt met mijn hoofd heftig NEE. Ik ga verder met wat ik aan het doen ben.  Gijs heeft door dat de lieve aanpak vanavond niet werkt, dat ie op deze manier geen lekkers gaat krijgen en dat er een andere tactiek moet worden gebruikt.

Vanuit mijn binnenste stijgt een diepe snik omhoog: “Gijs is zieligggggggggggggggg, Gijs heeft zo’n hongerrrrrrrr”
Ik hoor hem jammeren in mijn maag aan en loop naar de keuken. Ik drink 2 glazen koud water. Zo, van die koude douche zal ie leren!!! Hij moet z’n kop houden……….ik heb geen honger, ik heb tenslotte net gegeten…
Trots op mezelf ga ik weer zitten. Dat heb ik even mooi opgelost!

Dan gaat Gijs’ laatste register open: hij zet zijn aller, allerliefste stemmetje op en begint mij hints te geven. Want het verhaal dat er geen snoep in huis is….daar trapt hij niet in, .hij weet beter, hij was mee naar de buurtsuper…
“Er ligt nog een doos zeebanket ingepakt in de kast boven, je weet wel, voor die vergeten verjaardag…….. Die ligt er al lang, (zou ie nog wel goed zijn), eigenlijk gebruik je die doos nooit, dus zullen wij dan maar??? En waarom wachten met die zakken chips tot zaterdag, we kunnen toch nog nieuwe halen, niemand die dat ziet…….toch??? een stukje kaas zou ook wel prima smaken…..en was die filet al op????  Trouwens, een kaassoufleetje is ook wel erg lekker…”

Ik begin te twijfelen,  wil wel wat lekkers,  want ik zit alleen thuis en dat is toch ook maar saai. Ik kijk eens in de keukenkastjes, vertel mezelf ondertussen dat ik niet zo stom moet zijn, sterkt moet zijn…………..en neem 1 koekje………voor Gijs……..
Maar Gijs is een bodeloze put, want met dat ene koekje is hij niet tevreden, hij blijft roepen om meer, meer,  nog meer, veel meer…  en voor de zoveelste maal zwicht ik voor Gijs………
Morgen is er weer een dag, en dan luister ik niet meer, nooit meer, echt niet!!!!!

You name it, I did it…..

19 woensdag okt 2011

Posted by Elly van Veen in Afval-Allerlei

≈ 2 reacties

Tags

afvallen, dieet

Ik denk dat ik –bijna- ieder dieet-wat-bestaat heb gevolgd.
Gravend in mijn lijn/dieet-geheugen kom ik heel wat pogingen tegen.

Wat me nog heel helder voor de geest staat, is het appel-dieet zo rond mijn 16e jaar. Om de dag mocht ik ( van mezelf natuurlijk) alleen maar appels eten. De niet-appeldagen at ik gewoon.
Ik heb dit dieet weken volgehouden, tot ik ( tot op de dag van vandaag) geen appel meer kon zien.
Op dit dieet zijn er enkele varianten geweest : dagen van magere yoghurt eten ( tot je het zuur kreeg) en dagen van droog bruin brood……. En natuurlijk viel ik er vanaf…en kwam ik weer aan…

Dan was er het Mayo-dieet, in de begin jaren 80. Ik herinner me de hardgekookte eieren, spinazie, biefstuk en kale sla met azijn. Een kilo per dag eraf, dat was het verhaal. Dat je daarna weer een kilo per dag aankwam, had ik helaas nergens gelezen..
Ik deed het ziekenhuisdieet, het Hartstichting-dieet , 1000cal-dieet, vetvrij dieet, en telde punten op vele manieren.

Maar helaas, het werkte niet, want ik kwam toch iedere keer weer aan, dus het werd tijd voor het serieuze werk: de Afvalclubs
Ik ben even bij de Ega geweest, maar na een fikse ruzie met de leidster was dat snel voorbij, bij Slank 82, Slimline, Dreamline en ik heb de WW-cd in mijn bezit.

Toen stortte ik me maar op de handel….tenslotte vliegen de kilo’s eraf als je de advertenties mag geloven
Er zijn o.a. pillen, drankjes en poeders. Ik heb Herba-life en de goedkope variant van de drogist geprobeerd, die pillen uit Volendam van Annie S., appelazijn-, chroom- en kelp-tabletten, opzweltabletten, Hoodia en verder zo’n beetje alles wat op de schappen bij de drogist is te vinden.
Dieptepunt was de aanschaf van Stack2 via Internet. Een hoge bloeddruk, hartkloppingen en een opgejaagd gevoel, ik vond het doodeng en ben daar na 1 dag mee gestopt. Van deze pil stuiterde ik door het huis …en tikte mijn hart als een bezetene

Streep-je-slank, Sonjabakkeren, Fit for life, South Beach, Atkinson, Dr Phil en zijn 7 sleutels, ik heb ze gelezen en/ of in mijn bezit.
En natuurlijk werkten bepaalde diëten: met Slank82 heb ik een prachtig resultaat geboekt en ik ben lang slank geweest. Helaas gooide een depressie toen roet in het eten. Ook de WW-cd werkte voor mij.
Maar eigenlijk weet ik het al zoveel jaren: je moet minder eten dan je energieverbruik, je moet meer bewegen…………zo simpel is het eigenlijk.
Dus nu vul ik regelmatig mijn eetdagboekje weer in, zodat ik inzicht heb in wat er mis gaat, waar het goed gaat en dat werkt. Ik val af, langzaam, soms tergend langzaam, soms weken niet, maar toch……………het gaat me lukken….ooit…zeker weten!!!

Verleden

11 dinsdag okt 2011

Posted by Elly van Veen in Gedichten

≈ Een reactie plaatsen

“Met de rug erna toe
wil ik vergeten,
met de rug ernaar toe
was de deur allang dicht.
Maar draai ik mijn hoofd om
dan lijkt het verleden
in dit heden nog zo heel dicht bij.
Dan zie ik in een voelend weten,
het was nog lang niet voorbij”

(onbekend)

Borstkankermaand

07 vrijdag okt 2011

Posted by Elly van Veen in Borstkanker

≈ 1 reactie

Tags

boobs, borstkankermaand, decollete, doelgroep, Leco, lotgenoten, Oktober, Pink Ribbon, roze, walk

Oktober is de “borstkankermaand”

Bewustwording, aandacht voor borstkanker… , alles kleurt roze…., borstkanker is hip, borstkanker is “in”.
Borstkanker is booming businesses!!! Een nieuwe doelgroep werd een jaar of wat geleden ontdekt, en dan nog niet zo’n kleintje ook helaas….

Mocht je je als borstkankerpatiënte vervelen: in oktober ben je zeker van de straat, want er is genoeg te praten, wandelen, te knutselen of te shoppen.
Er is de roze M&M, de roze telefoon, de Hema prothese BH (waar geen borstprothese met goed fatsoen in kan) de Sparta Pink Ribbon fiets, de Well-being verzekering, de BaBylissLimited Edition Pink Ribbon Straightener en natuurlijk de PinkRibbon Barbie ( met 2 prachtige boobs)een pop met hoog opgestoken haar in een roze galajurk en een roze lintje op haar schouder. (Commentaar op een website: ‘Ze hadden beter Chemo Barbie kunnen uitbrengen, kaal, met een geamputeerde borst en een roze kotsemmertje als accessoire. Dat was écht dapper van Mattel geweest.’)

Maak een sharemonication (?) sieraad, koop kleur, stijl en make-upadviezen, ga naar diverse tentoonstellingen of loop een Walk ergens in Nederland, bezoek de Pink Fair, ga naar een verwenochtend, kleur een mandala, ga herstellen met Chi Kung of Osteopathie, bezoek een inloopmarkt, een dreamtime healing concert.,de IKA roadshow, een lezing voor mode voor vrouwen met één borst, ga lunchen bij de Hema, workshop met speksteen, ga naar het begin of einddiner van het PinkRibbon Gala ( o nee, kan niet, dat is voor BN-ers), laat je informeren over een reconstructie vóór en door lotgenoten, koop de lady’s night Pink ribbon nagellak, de Pin Ribbon Tulp, de roze mop en emmer van Vileda, ( zorgeloos dweilen met je lymf-arm én een kek kotsemmertje voor het chemo-kotsen, multifunctioneel!), er is de verfijnde lingerieset van InWear, een roze hometrainer, luxe pink vanilla whipped body butter, een roze worst van slagerijketen Hergo (???), roze Tupperware en T-shirt, dans met de KPN en laat je viervoeter gezellig uit met de pink ribbon hondenriem.
We hebben het glossy magazine Pink Ribbon, wat vól staat met advertenties, glamour-kleding en succes-verhalen door BN-ers die borstkanker neerzetten als “hip” en “in”

Drie jaar geleden was daar als als toppunt van smakeloosheid “de dag van het Decolleté”van de Cosmopolitan. “Stuur de mooiste foto van je decolleté en win een lingerie-cheque. En voor iedere foto wordt een euro gedoneerd, natuurlijk voor de vrouwen met een verminkt decolleté”, hoe leuk bedacht….Gelukkig heeft de Amazone aktie “Decolle-NEE” de Cosmo op andere gedachten kunnen brengen.

Er was ooit de Walk in 0ktober, een prachtige wandeling om de overleden lotgenoten te herdenken, en opeens was daar -een paar dagen eerder- de City-walk, van KPN: alle vrouwen kregen een roze paraplu, ( de BreastUmbrella!! ) en maken al dansend op het museumplein een grote Pink Ribbon voor het Guinness Book of World Records met alle tv-ploegen…) En wat een lol, van bovenaf leek het net een groep dansende tieten…
Bekende BN-ers ( en wat hebben we toch een hoop die ik niet ken) vertellen over hún ervaring met borstkanker, wat ze zóuden doen ( altijd gemakkelijk) en hoe ze er mee om zóuden gaan ( alsof je dat weet) Er is het Pink-Ribbon Gala diner, met mediageile vrouwen in designer-outfits, opge-Lecoot, met decolletés die vrouwen zoals ik nooit meer kunnen dragen en wat is die borstkankermaand toch leuk…….

Frans Molenaar kweelt dat hij er niet aan moet denken dat zijn Muze Irene v. .d. Laar een borst zou moeten missen. Ik wil zeggen: Frans, wees een held, ontwerp eens een mooie jurk voor een vrouw met 1 borst….wees eens creatief!
Ik ga maar mollen tot 1 november……..mag oktober weer de wijnmaand zijn??? please……

En dan herdenk ik bij een glaasje wijn al de lieve lotgenootjes die ik mocht kennen, die nog zo vaak in mijn gedachten zijn en die zijn verslagen door de draak die Borstkanker heet…….. Dag lieve Kirsten, Jentje, Yogy, Tjitske, Annelies, Joke, Gery, Ineke, Oma, Marianne, Marina, Mary, Marjan, Johanna, Annet, Kiek, Joke en Helen.

WW

14 dinsdag jun 2011

Posted by Elly van Veen in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ Een reactie plaatsen

De WW-mevrouw belt me, ze vraagt hoe het met mij gaat en hoe het ervoor staat met solliciteren.
( Ik heb nl voor 8 uur/ week nog WW, dus er moet een tweede baan worden gezocht.)
“Met maar 4 uur erbij in de week bent u van ons af” meldt zij.
Of ik vooral maar “ruim wil denken” Ik hoef geen baan te zoeken voor 4 uur per dag, maar een job voor 4 dagen per week/ 1 uur per dag is ook goed, of voor 5 dagen en dan 50 minuten mompel ik in de hoorn.
Ik vraag waar ik zo’n advertentie kan vinden, welke werkgever er werk heeft voor 1 uur per dag. Het blijft stil….

“U kunt ook uw WW stopzetten” , tja, dat weet ik, dat is me al 2x eerder verteld. Deze mevrouw begrijpt niet dat de WW een recht is, dat ik hier vanaf mijn 17e aan heb meebetaald en dat ik – nu ik er recht op heb – , het ook wil ontvangen, de volle 3 jaar.
Ik vraag aan haar of zij bij onvrijwillige werkloosheid ook geen WW hoeft. Het blijft stil..

“We kunnen u ook een cursus aanbieden in sollicitatiebrieven schrijven” Ik vertel dat ik die cursus al heb gedaan, dat het aan mijn brieven niet ligt en dat zij, als ze de moeite had genomen, mijn brieven had kunnen lezen die ik iedere keer mee moet nemen. Maar die keurt ze geen blik waardig.
Ik vertel haar dat ik vermoed dat het meer aan mijn leeftijd ligt, boven de 50 doet het niet al te goed op de arbeidsmarkt, maar volgens haar valt dat wel mee.
Ik vertel haar dat ik nu prettig werk, maar volgens haar gaat het daar niet om, het gaat erom dat ik méér werk. Ik vertel dat ik een vast contract heb, en niet van plan ben dat op te geven voor een één of ander vaag tijdelijk baantje.

Ik moet me storten op vakantiewerk, in de zorg is daar vraag naar. Ik vertel de dame dat ik géén verzorgende ben. Dat was haar even ontschoten.
Ik kan gaan bollenpellen, krantenwijk overnemen, en ik vraag me af hoe het met haar geestelijke gesteldheid is.

In bed denk ik er lange tijd over na, om de WW stop te zetten, maar dan zou zij winnen, en dat verdient ze niet.

Sub Finem

28 dinsdag dec 2010

Posted by Elly van Veen in Gedichten

≈ Een reactie plaatsen

Sub Finem (aan het einde)

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten –
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen – en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan

Marie  Vasalis

Helen 1949-2010

28 dinsdag dec 2010

Posted by Elly van Veen in Borstkanker

≈ 1 reactie

Het zal rond 1998 zijn geweest dat ik me aansloot bij een mailgroep van SDK. Ik was op zoek naar lotgenoten van mijn leeftijd, omdat ik vol angsten, vragen en dilemma’s zat na de diagnose borstkanker. Internet had zijn intrede gedaan in ons huis en er ging een wereld voor mij open.
Het was een warm bad waar ik in terecht kwam. De herkenning, de erkenning en het delen van je verhaal was wat ik zo hard nodig had in die onzekere tijd en hier kon ik alles kwijt wat mij zo bezig hield.

Bijzondere vrouwen leerde ik daar kennen, o.a. Stans , onze “moederator” , Yogy, en Jentje, vrouwen die niet alleen aan de andere kant van het beeldscherm zaten, maar die tot leven kwamen in mijn huiskamer door de intense mails die wij elkaar stuurden.Niet veel later kwamen de ontmoetingen in het “echte” leven. Het waren vrouwen, die zo eigen voelde, waar ik zo veel van ging houden en waar ik zoveel van heb mogen leren.
De bijeenkomsten waren altijd zo bijzonder, het was het gevoel van herkennen, liefde, begrip, delen, luisteren….lotgenoten zijn zó belangrijk als er in je leven iets ingrijpends gebeurt.

Na enige tijd vormde 7 van ons een apart groepje, we noemden ons de boezemvriendinnen, we mailden, belden, ontmoetten elkaar en gingen ieder jaar een lang weekeind met elkaar op stap. We waren in Friesland, Gelderland, Drente en Zeeland, Den Bosch, Hoofddorp en Noordwijk aan Zee.
We hadden veel plezier en die weekeinden waren altijd zo bijzonder.
We lachten, we huilden, kibbelden en luisterden naar elkaar.

Helen hoefde na 10 jaar niet meer terug te komen op controle, ze was “genezen” volgens haar arts. Slechts een paar maanden later bleek, hoe de arts er falikant naast zat.
Terwijl zij genoot van haar schijnveiligheid, hield de draak huis in haar lijf, ongemerkt, stil en doeltreffend. Helen had uitzaaiingen in haar botten, bekken, arm, wervels en hersens. De borstkanker was ook gemuteerd van Hormoon naar niet-hormoongevoelig en dat sloot direct een aantal therapieën uit.
Haar laatste mailtje kwam eind augustus, daarna liepen de contacten via een gezamelijke vriendin. De berichten werden slechter en verdrietiger en we wisten dat het onvermijdelijke stond te gebeuren

Wij als boezemvriendinnen hadden allemaal die 10-jaren grens overschreden en we dachten dat WIJ die uitzondering waren, dat Wij de survivors waren en dat we samen oud zouden worden

Niets was minder waar, op 24 december 2010, om 8.45 overleed onze kanjer, onze lieve, onvergetelijke, dappere Helen en wij, wij zullen nooit meer compleet zijn…..

Sub Finem

En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten –
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen – en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan

Marie Vasalis

Grabbelton

22 woensdag sep 2010

Posted by Elly van Veen in Borstkanker

≈ 2 reacties

Tags

arm, borstkanker, botten, grabbelton, haves, lotjes, moderator, no-haves, schedel, uitzaaiingen

In de jaren dat ik op het WWW  moderator was, heb ik veel bijzondere, lieve, stoere en dappere vrouwen met borstkanker leren kennen. De kontakten waren intensief, hecht en voor buitenstaanders soms moeilijk te begrijpen. We spraken altijd over de Haves en de No-Haves. Want wij beseften ook dat je iets wat je zelf niet onderging, heel moeilijk kon begrijpen.

Soms ging het helemaal fout met lotjes, en met fout bedoel ik verschrikkelijk fout. Ik heb veel verdriet gevoeld als een lotje de strijd met de Draak verloor, het maakte weer pijnlijk duidelijk hoe kwetsbaar we zijn in dit leven, dat je moet genieten van de dagen die je hebt.

Met een aantal vrouwen ging ik weekeinden weg, dat waren altijd geweldige dagen, door de mail en forum konden we elkaar al zó goed, dat is niet te beschrijven.
Het ging met de meiden en met mij goed, het verbaasde ons wel eens dat wij –voor zover we dat konden beoordelen- zoveel geluk hadden.

Maar toch kwamen daar opeens schrikaanjagende berichten, H kreeg 2 mnd geleden te horen dat de borstkanker zich toch na 11 jaar had uitgezaaid. W. berichtte kort daarna dat in haar long een uitzaaiingen is gezien. B. is al een jaar aan het vechten tegen de onzichtbare Draak….

Opeens steekt de kanker zich bij de vrouwen die mij al zo lang zo dierbaar zijn, de kop op. Nu ook nog A. mailde, dat deze week veel uitzaaiingen in botten, schedel en arm zijn gevonden, jaren na de diagnose-  begint bij mij de angst toe te slaan. Het lijkt of het lot zich tegen ons begint te keren en dat onze namen nu ook in de grabbelton zijn gegooid met het etiket Uitzaaiingen

En het lijkt of er iedere maand door de Draak een nieuwe naam wordt getrokken….

Schijnveiligheid

08 dinsdag dec 2009

Posted by Elly van Veen in Borstkanker

≈ Een reactie plaatsen

Tags

borstkanker, onvruchtbaar, schijnveiligheid

Het zal zo rond de eeuwwisseling zijn geweest dat ik W. leerde kennen. Ik begeleidde jonge vrouwen met borstkanker, ik was 36 en zij was 28. Ik had al 2 zoons en zij had een kinderwens. Ik was zó dankbaar dat ik mijn kinderen al had, en voelde het intense verdriet van al die andere vrouwen, die nu voor een immens moeilijk dilemma stonden.

Toén vertelden de artsen je nog, dat je door de chemo en/ of hormonale therapieën in de overgang kwam en dat je geen kinderen meer kon baren. Het was de bedoeling dat je zo snel mogelijk in de overgang kwam. Dit was een onverwacht heftig extraatje van de medische wereld, voor veel meiden werd hun toekomstverwachting de grond ingeslagen. De diagnose borstkanker is al zwaar, en als dan ook nog wordt verteld dat je kinderwens niet meer vervuld kan of mag worden…….dat is verdrietig, zo intens verdrietig…….en ook zo machteloos……want je hebt geen keuze, je MOET die zware behandelmolen in, wil je overleven…

De generatie vóór ons had weinig medische behandelkeuzes, maar de technieken ontwikkelden zich snel: er werden receptoren ontdekt bij het borstkankergen en er kwamen vele soorten hormonale therapieën.
Het lijf is sterk, sterker dan de artsen hadden gedacht en sterker dan verwacht, wij waren de eerste generatie op wie al die therapieën werden losgelaten, er was nog geen vergelijkingsmateriaal.

Ik merkte al rond 2001 dat mijn lijf zich herstelde en dat de menstruatie weer op gang kwam. Dit was echter niet de bedoeling, want die hormonen, die mocht ik niet in mijn lijf hebben. Mijn baarmoeder, eierstokken, eileiders en baarmoederhals zijn verwijderd. Ik wilde ieder risico uitsluiten…en ik had het “spulletje” niet meer nodig en deze ingrijpende ingreep gaf mij veel rust.

Maar W, W was jong, had de kinderwens, werd door haar partner verlaten, vond een nieuwe man en was intens gelukkig, ze was een ware Amazone, een survivor. Er werden bij lotgenoten gezonde baby’s geboren, tegen ieders verwachting in……en dan komt de hoop, de gedachte, de twijfel, de angst, de wens….het oergevoel dat je ook mama wilt worden.

W zat op haar roze wolk, was gelukkig en werkte hard tijdens de zwangerschap. Ze werd wat vermoeider, er kwam een hoestje bij, maar ach, dat hoorde er allemaal bij….tot opeens de roze wolk begon te schudden en W er af flikkerde…

Uitzaaiingen in de lever en de long,de vitale organen…..en dat is zo ongelooflijk hard, dat is een oordeel wat je gewoon niet kan beseffen. Er wordt nu gestart met chemo, een kuur die de baby niet beschadigt ( tenminste, dat zegt, hoopt of denkt men) Maar iedereen die ooit chemo heeft gehad, herinnert zich het misselijk makend gevoel als het gif zich in al je cellen verspreidt. En je beseft, dat er een wonder moet gebeuren wil dit de baby niet schaden.
De hormonen, geproduceerd door de zwangerschap, zijn de kunstmest geweest voor de kanker, die er dankbaar gebruik van maakte………..en ik ben boos, heel boos en intens verdrietig dat dit gebeurt.

Waarom herstelt je lijf zich weer, waarom weer vruchtbaar, waarom weer die hoop geven…..???Machteloze woede voel ik in mij, omdat het zo oneerlijk is…..kanker, het is een schijnveiligheid…

← Oudere berichten
Nieuwere berichten →

Zoeken

Categorieën

  • ABOUT ME (89)
    • Afval-Allerlei (14)
    • Borstkanker (25)
    • Depressie (3)
    • Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen (37)
    • Gedichten (12)
    • Het gevecht tegen kanker (7)
  • ALLERLEI (85)
    • Diversen (39)
    • Recepten (23)
  • FOTOGRAFIE (711)
    • Aan de wandel (65)
    • AFRIKA (18)
    • Creatieve Fotografie (51)
    • Dieren (107)
    • Diverse (36)
    • Een dagje op stap (48)
    • Fotoclub (3)
    • HDR (4)
    • Lensbaby (5)
    • lightpad (1)
    • Macro (16)
    • Musea (8)
    • Natuurfotografie (122)
    • Nederland op de foto (60)
    • Op Vakantie (70)
    • Portretfotografie (5)
    • Rond het IJsselmeer (79)
    • Stillevens (8)
    • Straatfotografie (13)
    • Studiofotografie (10)
    • Vakantie UK & Ierland (20)
    • Veluwe (10)
    • Vintage lenzen op mijn Fuji XT2 (34)
    • Vogels (109)
    • Webshop Werk Aan de Muur (21)
    • West Friesland (32)
  • FOTOPROJECTEN (163)
    • Elke dag een foto (122)
    • Project 50/50 (12)
    • Project High Key (10)
    • Project Keuken (12)
    • Project Low Key (3)
    • Project Same place Same time (3)
  • HAKEN (28)
  • INFORMATIE, TIPS & TRUCS (61)
  • LIGHTROOM, PHOTOSHOP & PLUG IN (23)
  • PHOTOSHOPPEN (9)
  • SLIDE SHOWS (9)

Foto's te koop

  • WERK AAN DE MUUR
Elly van Veen

Elly van Veen

Bouwjaar 1958, getrouwd, 2 zoons, 2 schoondochters, 4 kleinkinderen, gek op Bowie, Golden Earring, Ierland, IJsland, UK en fotograferen met mijn Fuji XT-5 en XT-2

Bekijk volledig profiel →

Follow Elly van Veen on WordPress.com

Voeg je mailadres in en ontvang een bericht wanneer er een nieuwe Blog is geplaatst

Follow Elly van Veen on WordPress.com

Blogs

januari 2026
M D W D V Z Z
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
« nov    

Meta

  • Account maken
  • Inloggen
  • Berichten feed
  • Reacties feed
  • WordPress.com

Blog Stats

  • 855.552 hits
januari 2026
M D W D V Z Z
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
« nov    

Blog op WordPress.com.

  • Abonneren Geabonneerd
    • Elly van Veen
    • Voeg je bij 126 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • Elly van Veen
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....