Auteur Archief: Elly van Veen

Giethoorn

23 dinsdag jul 2013

Posted by in Een dagje op stap

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Eindelijk was het dan zover, wij gingen een dagje naar het Venetië van het hoge Noorden: Giethoorn. Een dorp met 2620 inwoners, rond de 180 bruggen en water, veel water…

IMG_3470

Giethoorn is bijzonder mooi, de oude kern heeft geen straten, maar vaarwegen met boogbruggen. De oorsprong van al deze vaarwegen ligt in de vervening.Het veen werd uit de bodem gehaald, om er -na het drogen- turf van te steken. Door de vervening ontstonden plassen en meren. Om de turf te vervoeren groef men vaarten en sloten. De huizen zijn als het ware op eilandjes gebouwd en zijn via de karakteristieke boogbruggetjes te bereiken.

IMG_3563

Dagelijks varen er rond de 750 verhuur-bootjes door het dorp en over de plassen en meren. Tel hier de eigen bootjes bij op en je begrijpt dat het een drukte van jewelste is op het water. De onervaren kapiteins varen tegen elkaar, tegen de walkanten en gaan dan weer rustig verder. Heerlijk om hiernaar te kijken!

IMG_3576

Je kunt een prachtige tocht maken door het Nationale park de Weerribben en Wieden, het grootste laagveenmoeras ( wetlands) van Noordwest-Europa. Dit is een echte aanrader. Je moet dan wel het bootje voor minimaal 2 uur huren.

IMG_3519

Wij hadden een bootje met elektromotor, het zg. fluisterbootje, gehuurd bij de Bramen. Een heel rustige en prettige manier van varen. Een vaartocht die ik nooit zal vergeten, al is het alleen al om de jongeman die het bootje hielp afmeren na onze boottrip. Hij vond het niet nodig om mij (wankelend en wel) een hand te reiken, maar mij werd nadrukkelijk doch vriendelijk verzocht om via het middelste plankje uit te stappen, want – zo vertelde hij in geuren en kleuren- “vorig jaar had hij ook al een oude vrouw die in het water viel”

Alle foto’s staan op Flickr

IMG_3462

Roos

23 dinsdag jul 2013

Posted by in Depressie

≈ 1 reactie

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Het was in de lente van 1992…een depressie maakte zich van mij meester. In het begin ongemerkt, maar al snel lag de depressie als een zware, natte, wollen deken over mijn -altijd zo vrolijke- persoontje heen en zonk ik weg in een diepe, donkere put. Ik was in mijn eigen hel beland en 4 jaar zat ik hierin gevangen.

Het leven werd voor mij onleefbaar en om mezelf te beschermen werd ik opgenomen voor 13 weken in een Herstellingsoord. Hier leerde ik voor mezelf op te komen en voor mijzelf de juiste keuzes te maken. Het was een pijnlijke, verdrietige ontdekkingsreis door mijn ziel. Ik ben tot de bodem gegaan en moest toen weer zien op te krabbelen. Dit is met heel veel vallen, maar nog vaker opstaan gebeurd.

De grootste, heftigste beslissing was het afscheid van ons bedrijf. Het was een familiebedrijf en onze beslissing heeft de familiebanden voorgoed veranderd. Mijn lief hakte voor mij die moeilijke knoop door, maar hiermee veroorzaakten wij nog veel meer verdriet. Ik moest niet alleen afscheid nemen van de zaak, maar ook van familie. Ik raakte verdwaald in mijn eigen, duistere wereld en wist niet meer wat te doen. De enige uitweg die ik zag was zo pijnlijk, zo heftig en groots.

Onder invloed van zware medicatie kreeg ik een vervelend ongeval, waardoor ik mijn bovenarm verbrijzelde. Mijn lijf had me letterlijk HALT toegeroepen…Door dit ongeval kwam ik niet meer terug op mijn bedrijf, wat ook mijn geboortegrond was geweest.

In de zomer van ’93 was alles achter de rug: het bedrijf was weg en compleet leeg. Maar ik moest nog iets afronden…ik moest afscheid nemen van die plek waar ik ooit zo gelukkig was geweest

Op een vroege zondagmorgen ben ik heen gefietst. Het was intens confronterend, er was niets meer over… Vertwijfeld liep ik rond…….niets herinnerde me meer aan mijn huis en bedrijf waarvan ik zoveel had gehouden.

Opeens zag ik een roosje wat was achter gebleven, door niemand opgemerkt….Dapper bloeide het in de verder lege tuin. Ik heb het roosje voorzichtig de grond uitgetrokken en sindsdien staat zij bij mij in de tuin

Ook nu bloeit de roos weer en net zoals toen maakt het ieder jaar gemengde gevoelens bij mijn los. Het is lang geleden, maar het pijnlijke verleden zit dicht onder mijn huid.

allebei bloeien we weer ….we zijn er nog steeds, mijn roos en ik…

IMG_3811

Let’s play ball

19 vrijdag jul 2013

Posted by in Diverse

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , ,

Heel wat uren hebben we op het honkbalveld van de Beagles in Bovenkarspel doorgebracht. Mijn lief en 2 kinderen speelden fanatiek, waren scheidsrechter of coach en ik was scoorder bij uit- en thuiswedstrijden.

Oude liefde roest niet: mijn jongste is weer gaan softballen…

Het is en blijft een fantastisch leuk spelletje….

Alle foto’s staan op Flickr

IMG_2995

IMG_2997

IMG_3018IMG_3096

AquaZoo

11 donderdag jul 2013

Posted by in Dieren, Een dagje op stap, Vogels

≈ 4 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Een aantal weken terug hebben we een uitstapje gemaakt naar AquaZoo in Leeuwarden. Het was een warme dag en dat was aan de dieren te merken, ze probeerden op allerlei manieren verkoeling te zoeken.

Eerst maar eens naar het restaurant…of wat het voor moet stellen….nou, dat is 10 x niks. Maar na een lange rit moet er toch een bakkie koffie naar binnen. Dan het park zelf: Je volgt de looproute van de Zoo. Eerst kom je door o.a. het doorloopgebied Amazona. Ik werd hier direct misselijk van de (urine?) stank. Ongelooflijk, het was niet te harden, snel er door hollen….ik kreeg het heel benauwd. Ik heb deze stank nog nooit meegemaakt in een dierentuin. Hier is iets goed mis…

Het is een uitgestrekt park waar je veel moet wandelen om alles te zien. Het is ruim, wijds en waterrijk met mooie doorkijkjes.  Ik heb het meest genoten van de ooievaars, wat een prachtige vogels zijn dit. Mooi om de jongen op het nest te zien. Ook de zeebeer was imposant. Lui lag hij op de rots terwijl de vrouwtjes ronddobberden in het water. De sneeuwuil raakte in paniek toen ik dichtbij kwam om een foto te maken. Ik dacht dat zij verkoeling zocht op de grond, maar opgewonden hupte ze weg en toen zag ik het: ze zat op haar eieren te broeden. Snel ben ik weggegaan…maar wat zijn ze toch mooi….

We waren het er snel overeens: de 17 euro entree is veel te veel voor dit park. Ik was blij dat ik de kaartjes op Vakantieveilingen voor minder had aangeschaft. Voor de volle mep hadden we ons behoorlijk bekocht gevoeld. Voor Burgers Zoo betaal je maar 2 euri’s meer, maar daar krijg je ontzettend veel meer waar voor je geld.

Alle foto’s staan op Flickr

IMG_2396

IMG_2459IMG_2485IMG_2271

Varen

07 zondag jul 2013

Posted by in West Friesland

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Op een warme dag als vandaag gaan de West-Friezen het water op. Iedereen kent wel iemand met een bootje of bezit er zelf één. De koelbox wordt van zolder gehaald, gevuld met biertjes, wijn, watertjes, zonnebrand en lekkere hapjes. Stoeltjes aan boord, handdoeken, zonnebrillen en kussens mee. Muziekje erbij en varen maar…

Het is genieten, varen is geweldig leuk en je komt in mooie stukken natuur waar je anders niet kunt komen, zoals de Lutjebroeker Weel. Kijken naar alle bootjes is ook heerlijk, je hoort het karakteristieke geluid van de polderschuit vóór je hem ziet ( ik denk dan nog altijd aan mijn ome Piet), je hoort de fluisterboot (niet) , je ziet grote boten, kleine boten, sloepen, kano’s, eigenlijk alles wat niet kan zinken komt voorbij. je hoort muziek, gelach en ziet mensen die blij zijn, die genieten van een dag zoals deze.

Je ziet aan boord boxen met baby’s, koelboxen met bier, koelkasten, rollators, tuinstoelen en radio’s. Helemaal leuk is het, als je als kind erachter hangt in een rubberbootje of op een surfplank… Op een grasveldje zitten de mensen te picknicken, zwemmen in de polder of liggen heerlijk te zonnen.

Op het water kan file ontstaan, en een vast “knoopvaarpunt” is Café de Paus in Lutjebroek. Hier is het passen en meten en elkaar de ruimte geven om te kunnen passeren. Het gaat altijd goed, mensen hebben pret en de tijd…

En dan is er de waterpolitie, die er tussen vaart en de “hard”vaarders er tussenuit haalt. Want niemand wil een herhaling van het verschrikkelijke ongeluk van 6 juni j.l.

Alle foto’s staan op Flickr

IMG_2838

IMG_2841

IMG_2872

IMG_2890IMG_2925

Zwanenwater

01 maandag jul 2013

Posted by in Aan de wandel, Natuurfotografie

≈ 1 reactie

Tags

, , , , , , , , , ,

Bij Natuurmonumenten had ik me opgegeven voor een fotografie-wandeling met de boswachter. Het was een tocht van ruim 3 uur en je komt op plaatsen waar je normaliter niet mag komen. Van de boswachter leer je een hoop. Zo had ik nog nooit van een Spechtensmidse gehoord en waarschijnlijk was ik de rups van de witvlakvlinder zonder pardon voorbij gelopen.

Voor liefhebbers van macro zijn dit heel leuke wandelingen. Zelf ben ik niet van de vlindertjes maar ik hoorde opgewonden kreetjes als er weer een duinparelmoervlindertje voor ons uit dartelde, gevolgd door opgewonden fotografen.

Ik heb genoten van de mooie natuur en besefte maar weer eens al te goed hoe mooi ons landje is en hoe weinig ik er eigenlijk van zie. Het Zwanenwater is op minder dan een uur rijden van mijn huis en is ontzettend divers van natuur. Ik heb genoten…het was een heerlijke wandeling en voor herhaling vatbaar. Ik ga snel mijn wandelboekje van Natuurmonumenten opzoeken en ik heb mezelf méér van dit soort wandelingen beloofd.

IMG_2600

IMG_2747

IMG_2609IMG_2761IMG_2601

IMG_2742IMG_2660

Alle foto’s staan op Flickr

Ontslag

26 woensdag jun 2013

Posted by in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ 7 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

In tijden van crisis is het niet vreemd als je wordt ontslagen…

Ook ons heeft dit lot getroffen. Mijn lief hoorde dat zijn functie niet meer bestond en dat hij overbodig was geworden….

Nu is dit een gegeven, en we kunnen hier mee omgaan…de pijn, woede en frustratie zit ‘m in de manier waaróp.. :

We zijn op vakantie op de Veluwe en mijn man krijgt een telefoontje dat hij de volgende dag op het bedrijf moet komen. Plichtsgetrouw als hij is, gaat hij heen, vakantie of niet. Hij wordt ontvangen door de Interim-directeur en deze stelt hem voor aan de nieuwe eigenaar/ directeur van het bedrijf. In 10 minuten wordt hem verteld dat het bedrijf is overgenomen, zijn functie niet meer bestaat en dat hij mee moet werken aan het ontslag ( met als beloning 1 maand extra loon)

Als hij NIET meewerkt, gaat dit het bedrijf geld kosten, zo wordt hem verteld. Hij krijgt een week de tijd om over het voorstel na te denken en eventueel een tegenvoorstel te doen. 

Zonder afscheid te kunnen nemen van collega’s wordt ie onder begeleiding het pand uitgezet.

Onze vakantie is direct over, wij gaan naar huis en laten eerst alles bezinken. Wij nemen contact op met de Rechtsbijstand, doen een tegenvoorstel en dan valt een pakket van het UWV op de mat. Onze bedenktijd was schijn, het ontslag was al voor het “gesprek” aangevraagd.

Met verbazing lezen we de zeer goed gedocumenteerde ontslagaanvraag. Hier is al heel lang aan gewerkt. Een aantal redenen zijn op onwaarheden gebaseerd en het bedrijf jokkebrokt heel wat af tegen het UWV.

Had het anders gekund?? Jazeker…mijn lief is bijna 63, wil best inleveren en meedenken aan een goede oplossing. We waren er dan zeker uitgekomen en mijn man was met een goed gevoel vertrokken bij het bedrijf.

Nu zetten we onze hakken in het zand en proberen er uit te slepen wat mogelijk is..

De Fransen zeggen het zo mooi: C’est le ton qui fait la musique

wordt vervolgd

Notenbalk2