Vandaag hebben Joke en ik een rit gemaakt langs de Noorder- en Zuiderdijkweg in de Wieringermeer. Koffie en stoeltjes zaten in de achterbak en het zonnetje scheen volop. Dat was dus weer genieten. Van dit soort uitstapjes krijg ik een echt vakantiegevoel en het is er zo mooi…  Genoeg te zien dus.

de koffiestop

Helaas had ik mijn camera niet goed ingesteld waardoor de eerste foto’s minder goed zijn gelukt. Een aandachtspunt voor de volgende keer. Gelukkig kan Lightroom een heleboel goed maken..

Verkeerde camera-instellingen bij de lama’s

Ook wordt het tijd dat ik de gebruiksaanwijzing eens goed ga doornemen zodat ik de camera naar mijn eigen hand kan gaan zetten. Zo zie je maar, ook al fotografeer je al langer, er kan toch iets mis gaan.

Niet iedereen houdt ervan, maar ik heb geen probleem met windmolens.

Ruimte in de Wieringermeer. Voor het eerst heb ik hier een hertje gezien. Op deze plek hebben de Duitsers in April 1945 de dijk opgeblazen waardoor de Wieringermeer onder water kwam te staan.

We wilden rond de Wielen lopen, maar het hek was afgesloten, we konden er niet langs. De Wielen vertellen nog een familieverhaal van Joke, want haar vader’s Norton ligt inde Wielen. Hij was nl hier werkzaam ten tijde van de dijkdoorbraak.

Een boerderij komt nét boven de Omringdijk uit.