Met het luipaard op de foto is de Big Five compleet. Maar laat ik bij het begin beginnen…

Hoera! Uitslaapdag! De wekker gaat pas om 5.15. We mogen zelf de lunchbox vullen. Fijn om zelf te kunnen kiezen wat je wilt . Vandaag gaan we gaan op zoek naar de laatste van de Big 5. Het luipaard ontbreekt nog op het lijstje. Dat wordt dus goed kijken naar boven en turen in bomen.

Na een heerlijk ontbijt ( smeerkaas op toast yes) vertrekken we . Na nog geen 5 minuten spotten we een groep van een leeuw of 10 op nog geen 4 meter afstand van de auto. Likkebaardend kijken ze ons aan als Erwin uit de auto hangt. Zo dicht zitten ze dus bij onze lodge.

Het gevaar wordt weer eens zichtbaar en ik ben blij met de krijgers die ons ophalen al heb ik wel mijn bedenkingen. Als een leeuw komt, moet de krijger zijn lamp neerleggen en zijn pijl en boog pakken. Tegen die tijd ben ik al half opgegeten…

Lekke band bij de leeuwen ! Á la Drs P. willen we wel iemand offeren en ik knijp hem. Als gemenopauseerde-bijna-pensionaris vrees ik het ergste. Gelukkig is de entree van het park dichtbij en wordt er daar snel gewisseld. Bij de entree scoren we bussen pringles. Na een week honingdrop is dit wel een welkome afwisseling

Dan gaan we op luipaardjacht en rond 12 uur is het Bingo. De Big Five is compleet!!! We volgen er 1 en dat is fantastisch. Wat een mooi beest en hoe hij in de boom hangt te slapen is geweldig. Nadat wij de plaatjes hebben geschoten worden de andere gidsen op de hoogte gesteld van de locatie van de luipaard, tenslotte gun je iedereen dezelfde kans om dit prachtige dier te zien. Van alle kanten zie je stofwolken omhoog komen, de andere auto’s komen eraan!

Ik spot een serval, al wist ik dat toen nog niet. Ik riep Kat… Apetrots ben ik, dat ik ook “iets” heb gespot.  De Serval zie je weinig dus dat is leuk, het zal ook de enige serval zijn die we te zien krijgen tijdens deze reis

Het landschap is ook prachtig, en ik probeer al hotsend en klotsend in de auto ook hier plaatjes van te schieten.

Hoewel Kenia en Tanzania echte koffielanden zijn, is het scoren van een kop koffie onderweg iets wat maar moeilijk lukt. Ik doe mijn best maar ik krijg maar heel weinig een bakkie troost te pakken. Maar als ik slaag, dan ben ik heel gelukkig..

We komen onderweg natuurlijk ook nog veel andere dieren tegen, ik fotografeer mijn eerste dikdik en secretarisvogel. Maar ja, soms weet je ook echt niet meer of je deze dieren al hebt, dus ik klik maar een eind weg. Het voordeel van digitale fotografie. Een fotootje of 100 meer of minder maakt niet veel uit.

We willen naar de lodge en racen als een groep Chinezen in Europa door de Serengeti. Maar opeens is het ho…motorpech bij de anderen. We staan stil . Maar de chauffeurs draaien nergens hun hand voor om en kunnen echt alles fixen. In de landcruiser liggen we ondertussen slap van het lachen. Heerlijk om zoveel lol te hebben met elkaar.