De Gnoe is 1 van de Ugly 5 van Afrika. De Masai vinden de gnoe een mysterie en denken dat deze is geschapen uit restje wat onze lieve Heer overhad.
De kop van een koe, de nek van een buffel, de strepen van de zebra, de staart van een paard en de hersens van een vlo.
De gnoe hoort tot de antilopen, haalt met gemak 80 km per uur en is een vakkundige weerman, waar het gaat regenen weet ie feilloos te voorspellen, zo kan ie achter het groene gras aan, waar de zebra handig gebruikt van maakt.
Lelijk??? het is maar hoe je het bekijkt. Ik vind ze prachtig…….
Het was een onrustige nacht. In de rivier voor de lodge was het een tumult van jewelste. Vanochtend hoorde ik dat een hippo werd aangevallen door een leeuw. Op nog geen 20 meter afstand dus van mijn bed. Zo maf om dat te beleven. Ik heb mijn was ingeleverd en die komt keurig terug. Ik mag zelf bepalen wat ik geef. Omdat ik voor het eerst in mijn leven gestreken onderbroeken aan kan trekken geef ik een royale fooi.
Om 6.00 gaan we op pad naar Tanzania. De *hoofdweg * is een hobbeldebobbel weg. We krijgen een gratis Afrikaanse massage waar geen eind aan komt. Langs de weg steken de zebra’s over en staan de giraffes ons te bekijken. De bavianen blijven zitten en de mangoesten kijken toe hoe we hotseklotsend voorbij rijden.
Bij de douane gaat alles van een leien dakje. We checken uit in Kenia en daarna gaan we ons aanmelden bij Tanzania. Het kan nog wel eens problemen geven maar het gaat van een leien dakje.
Daarna ontmoeten we de Tanzaniaanse gidsen. We krijgen een prachtig Masaikleed kado. Hier gaan we nog veel plezier van beleven, het is een heerlijke doek om om te slaan, maar ook om de apparatuur tegen stof te beschermen.
Het landschap verandert, het wordt groener, heuvelachtiger, de vrouwen zijn nog kleuriger gekleed en overal zie je bananen.
Dat bouwvoorschriften per land, per continent, verschillen zie ik bij deze prachtige steiger rond een toren. Dit is toch wel een apart geval denk ik dan maar. Maar voor hier heel gewoon.
Het gaat gesmeerd, te gesmeerd want onderweg krijgt de auto achter ons panne. Alle bagage wordt overladen en we schuiven in zodat we nu in 2 busjes passen. Er is een as afgebroken dus voor deze auto is het einde oefening. Eigenlijk kunnen onze gidsen/chauffeurs heel veel zelf repareren, maar dit is té. Al snel wordt er vervangend vervoer geregeld en na een uurtje gezellig dicht op elkaar krijgen we weer ruimte
Mijn enkels zijn ondertussen veranderd in een soort van olifantspoten door al het zitten. Het kamp waar we nu naar toe gaan ligt in de Serengetti. Je mag niet alleen de tent uit. Je mag alleen lopen met de bewaking ivm de leeuwen. We hebben een fluitje aan de sleutel om ze te waarschuwen ( de bewakers, niet de leeuwen).
De tenten moeten hier met een slotje afgesloten omdat anders de bavianen binnen komen. En daar moet ik niet aan denken eerlijk gezegd. Ik tel nog even mijn nieuwe geld en dan lekker slapen met de beentjes heel erg omhoog.
Na de ballonvaart en het heerlijke ontbijt rijden we verder de Masai Mara in.
Opeens zijn we omringd door Olifanten. Hier nemen we de tijd voor en blijven er voor langere tijd stil staan. Een fotografiereis is óók je camera wegleggen en gewoon lekker kijken naar en genieten van deze grote familie.
Ze trekken zich niets van ons aan, en lopen dicht langs de auto. We staan én zijn stil en kijken naar deze reuzen.
Jammer genoeg kunnen we net niet goed zien waar ze te water gaan om te badderen maar het is genieten. Vooral de 2 kleintjes die klunzig spelend rondlopen en vallen over het heuveltje, gewoon té lief om te zien.
Ook is er een grote olifant die besluit een boom te slopen, niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan
Na een uurtje of zo gaan we weer verder, er zijn cheeta’s gespot en we willen natuurlijk wél alles zien.
De olifanten zijn er ook klaar mee, ze keren ons de rug toe en opeens zijn ze weg…opgelost….
Het vroege opstaan begint al gewoonte te worden. 04.00 wordt heel gewoon…maar we gaan dan ook een ballonvaart maken bij zonsopgang over de Masai Mara. Als we aankomen wordt er al druk gewerkt aan de ballons.
Met Kirsten krijg ik de astronautenstart. Echt hilarisch en ook indrukwekkend. We kunnen goed zien wat piloot Paul allemaal moet doen om de ballon gevuld te krijgen Als de ballon rechtop staat, stapt de rest in.
En dan gaan we….langzaam vliegen we en gaan hoger en hoger. De zon komt prachtig op en we vliegen door een pastelkleurig landschap. Onder ons lopen dieren die alweer onderweg zijn. Ze trekken zich weinig aan van ons. Ze zullen het gewend zijn.
Onder ons zien we de volgauto’s, want het is natuurlijk altijd een verrassing waar de wind ons zal brengen. Maar gelukkig waaien we niet richting Tanzania, want terug komen geeft wel wat problemen omdat de rivier Mara er tussen zit.
We dansen een uur door de lucht waarna er een heerlijke bushlunch klaar staat. Er is kaas!! Heerlijk…
We praten na en krijgen een diploma. Ha, die kan mooi bij mijn CV.
We maken nog een groepsfoto met de hele ploeg en dan gaan we beginnen aan de volgende gamedrive
Bij zonsopkomst rijden we de Masai Mara in. We weten nog niet wat een feestdag dit zal worden. Naast onze auto loopt een imposante leeuw voorbij die paart met zijn vrouwtje, ze “doen” het 21 keer per dag. Conclusie: leeuwen kunnen prima tellen
.
In de verte zien we de eerste olifanten en gnoes. Bij de eerste rivercrossing gebeurt niets, wel zien we 1000den gnoes wegtrekken. We rijden verder en zien van alles. Ook prachtige landschappen. We rijden toch terug naar de plaats van de rivercrossing. De gidsen houden elkaar op de hoogte van gebeurtenissen en waarnemingen. Het begint net. De zebra’s zijn de verkenners, zij gaan eerst en dan storten de gnoes zich naar beneden, gadegeslagen door krokodillen en Hippo’s. Het is een spektakel om te aanschouwen, enorme kuddes gnoes rennen achter elkaar aan steken over. In al het spektakel zien we bijna de familie olifant met kleintjes over het hoofd. En opeens staat achter ons een enorme stier olifant.
Vervolgens zien we een spectaculaire jacht van een leeuw op een groep elanden en zien hoe slim er 1 wordt gescheiden van de groep. Het loopt voor de eland goed af. Ook de eerste jakhals wordt gespot en we zien een familie nijlpaard met jong. Later bedanken we bij een nijlpaardenpoel vol met poepende Hippo’s. Wat een lucht…zucht… Alle vogels die we spotten kan ik niet eens opnoemen. We zien ze in alle soorten, kleuren en maten. Alleen weet de cordonbleuvogel steeds te ontsnappen aan de telelenzen. In de avond worden we verrast door een serieuze regenbui. Alles frist heerlijk op. Bij de tent aangekomen ligt er een warme kruik in onze bedjes. Het is tenslotte winter in Afrika . Morgenochtend begint de dag met een spektakel.
Dit meer is het hoogst gelegen meer van Afrika. In een bootje zijn we er overheen gevaren. In het meer zitten veel nijlpaarden. Ze zijn gevaarlijker dan je denkt, ze maken veel menselijke slachtoffers., in Afrika zo’n 500 per jaar.
Dat er dan ook paalvissers in het meer zijn, verbaasde me. Ook al kunnen nijlpaarden niet zwemmen, de paalvissers werken in ondiep water.
Wij gingen met een bootje langs de wal. Gelukkig lees ik pas thuis dat een nijlpaard met gemak een bootje doormidden kan bijten..soms moet je niet alles weten..
We zien prachtige vogels op en rond het meer. Vooral de IJsvogels zijn prachtig.
Het is een prachtige middag, een goed begin van de vakantie.
Onwetend van het feit dat ze over een maandje of vier naar Afrika, o.a. Ivoorkust, moeten vliegen, wachten deze boerenzwaluwtjes op een maaltje insekten.
“Help mijn man is klusser” is niet van toepassing op deze harde werker. Mw Zwaluw hoeft niet bang te zijn dat haar huisje niet klaar komt. Met de bek vol klei en gras wordt af- en aangevlogen om in no-time een droomvilla te bouwen…
Van april tot oktober verblijven deze trekvogels in Nederland, de winter wordt in Afrika doorgebracht. Boerenzwaluwen zijn echte luchtacrobaten: het is bekend dat een mannetje meer succes heeft bij de vrouwtjes naarmate zijn staartpunten langer zijn. Waarschijnlijk zijn mannetjes met lange staarten wendbaarder en daardoor in staat meer insecten te vangen. Dat heeft natuurlijk grote voordelen bij het grootbrengen van jongen.
Het visdiefje komt vooral voor langs kustgebieden en bij visrijke wateren. Het visdiefje wordt ook wel Stern genoemd en behoort tot de steltlopers ( Charadriiformes) . Het visdiefje heeft het goed bekeken bij kou…ze overwintert langs de Westafrikaanse kust
Elly van Veen 