Streep erdoor

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Afgelopen week werd ik er opeens weer mee geconfronteerd: een verjaardagskalender die té nauwgezet wordt bijgehouden. Op de kalender stond de naam van een overleden tante met één pennestreek doorgehaald. Nu kon ik deze lieve vrouw, en ik begreep het gewoon niet, ik vond ook dat ze dit niet had verdiend. Na je dood mag je toch nog wel herinnerd worden op je geboortedag?

Ik heb het veel vaker gezien op kalenders, bij de één krijg je een vet kruis achter je naam, bij de ander word je gewoon doorgestreept na je dood. Typex is ook een optie, maar dan moeten de wc-gangers weer zo puzzelen wie er onder dat witte streepje zat….lastig dilemma dus. Iedere keer een nieuwe kalender kopen is natuurlijk ook een mogelijkheid, maar dat loopt wel in de papieren…

Ik schrik er altijd een beetje van, en wordt wat verdrietig als ik bedenk, dat ook mij straks misschien dit lot is beschoren. Ik hoop dan ook oprecht dat mijn naam – na mijn overlijden- mag blijven op de verjaarskalenders, zodat er op mijn geboortedag een borreltje kan worden gedronken, er verhalen worden verteld ( vooral graag met al mijn slechte eigenschappen, sterke verhalen en gekke, rare akties…) en ik misschien nog postuum een glimlach op gezichten kan toveren. Want ook ná je dood  hoor je er toch gewoon bij?

Stil

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Wat ben ik stil, niet te geloven….er gebeurt hier niets…maar daar is natuurlijk een reden voor…

Eind mei begon een zeurende pijn in mijn linkerarm de kop op te steken, wat al snel veranderde in een stekende, ontzettend pijnlijke arm. De pijn was heftig. De HA stuurde me direct door naar het ziekenhuis, voor foto’s. Gelukkig waren er geen uitzaaiingen te bespeuren, maar ik heb weer gemerkt, dat – ook al is het 15 jaar na de diagnose- de angst direct skyhigh is. Misschien lijkt dit voor NoHaves wat overdreven (“tenslotte is het al 15 jaar terug”) , maar ik weet helaas al te goed hoe onberekenbaar borstkanker is, dat het na 10, 15, 20 jaar opeens weer aktief kan zijn…

Wat het dan wel is? Waarschijnlijk een slijmbeursontsteking, en anders iets met mijn schoudergewricht. Het werk wat ik doe is zwaar en de werkdruk is hoog. Ik hoop dat de 10 dagen rust voldoende zijn geweest, maar ik heb er mijn twijfels over. Na 1 dag op de werkvloer, lijkt het weer de kop op te steken….

Waren er ook leuke dingen? Ja, natuurlijk roep ik dan direct. Ik heb sinds kort een Ipad, ik ga op een nieuwe locatie werken binnen de Stichting en onze Pipo kwam weer een pindaatje eten…

UK: Part 3: Anglesy

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Vanuit Noord Wales rijden we naar Anglesy, een eilandje voor de kust, verbonden met 2 bruggen aan het vasteland

Noord Wales is prachtig, bergachtig, bebosd, donker en heeft watervallen, bergmeertjes en veel toerisme. Het is een paradijs voor mountainbikers en wandelaars.

Anglesy is het tegenovergestelde en het is prachtig weids, licht en omringd door water. Overdag zie je fantastische vergezichten, romantische kerkjes en na een geweldige zonsondergang komt de prachtige sterrenhemel. Anglesy is lieflijk, vriendelijk en de bewoners idem dito. Plaatsnamen zijn soms onmogelijk om uit te spreken, probeer het maar eens:

llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch

Het is een stukje paradijs op aarde.

(Klik op een foto om de slideshow te starten)

(Click photo to start Slideshow)

UK: part 2: Antony Gormley

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Antony Gormley is een bijzondere kunstenaar, ik hou van zijn werk. In Nederland staat het beeld Exposure bij Lelystad. (Klik hier voor een leuk filmpje over de bouw)

De projecten zijn grootschalig, staan op prachtige locaties en zijn indrukwekkend om te zien. Het project Another Place ( 1997) stamt uit 1997 en bevindt zich op het strand van Crosby, Liverpool.

100 IJzeren mannen kijken over het strand uit naar de zee, verspreid over 3 kilometer zand. Ze trotseren eb en vloed, worden bedekt door alg en schelpen terwijl ze kijken naar de schepen die voorbij gaan. Ze staren naar de immense golven en bij vloed verdwijnen ze in zee: het is fantastisch om te zien… De beelden zijn 1.89 hoog en wegen 650 kilo per stuk.

Gormley houdt van interactie met zijn beelden en dat is precies wat op het strand gebeurt: mensen maken een hoedje van zand, knopen een stropdas om de nek, trekken handschoenen aan, schilderen een zwembroek: zo verandert de horizon en zijn kunst.

We zagen bij het strand een Cab, helemaal ingepakt door haakwerk. Ik vroeg de beste man wie dit had gedaan en waarom, waarop het droge antwoord kwam : My wife just loves doing this. Hij vertelde ook dat ze kleding voor de Iron man had gemaakt, dus ben ik de volgende avond terug gegaan en vanuit de verte zag ik hem al staan: in een roze/ lila gehaakt maatpak op het strand. Gormley zal het geweldig vinden!! ( and I loved it to)

Ooit hoop ik de immense Angel of the North te mogen zien….

(Klik op een foto om de slideshow te starten)

(Click photo to start Slideshow)

UK-part 1: Noord Wales

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Tien dagen zijn we naar de United Kingdom geweest, een heerlijke tijd waarin we veel moois hebben gezien, familie hebben bezocht, vrienden hebben gesproken en vooral hebben genoten van de gastvrijheid van de Britten. Wat is het toch een heerlijk land met geweldige inwoners, we love it!!!

De eerste dag brachten we door in Snowdonia National Parc, in schilderachtige dorpjes met onuitspreekbare namen. De heuvels en wegen worden bevolkt door schapen, veel schapen…

De eerste overnachting was in een geweldig “Fawlty Towers”-achtig hotelletje waar we ieder moment Basil konden verwachten, en natuurlijk werd daar heerlijk pub-food geserveerd, dé manier om gezellig en goedkoop te eten.

(Klik op een foto om de slideshow te starten)

(Click photo to start Slideshow)

Kleine pulletjes worden groot..

Tags

, , , , , , , ,

Vijf dagen oud zijn ze nu, het grut van de familie Meerkoet, welke door pa en ma streng wordt bewaakt.

Zeven donsbolletjes zitten veilig in het nest te wachten op eten, verzorgd door pa.

Daar komt de heer des huizes al aan, met een heerlijk plakje visse-eieren voor zijn kroost.

Ook wordt er een visje neergelegd,tenslotte moet je alles leren eten, jong geleerd is oud gedaan.

Moeders telt het nageslacht,tenslotte is het een hele zorg, zeven van die ondernemende schatjes.

en dan is er nog even tijd voor een knuffeltje….

Een kwartaal Weight Watchers

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

De 12 weken zitten erop, en het heeft me 6 kilo “verlies” opgeleverd. Wél een goed verlies. Het had méér kunnen zijn, als ik me strikter aan de points had gehouden, maar ik wilde me niet alles ontzeggen, ook gewoon lekker snoepen op een verjaardag of feestje.

Voor nu blijf ik nog even lid van de WW, na de vakantie wil ik nog een kwartaal hiermee doorgaan. Zo wil ik dan nog een keer 6 kilo kwijtraken. Over de WW ben ik zéér te spreken, nooit gedacht, maar toch is het zo. Je kunt héél veel eten, je maakt zelf je keuzes en de recepten zijn heerlijk.

Maar de bikini blijft nog even in de kast…

Moederliefde

Tags

, , , , , , , , , , , ,

Vanochtend kwam ik op een bijzondere plek – in de luwte tegen een boot- een nest van een meerkoet ( Fulica atra) tegen. Moeders begon direct tegen me te blazen: “wegwezen jij” . Ik ben rustig gaan zitten en al gauw vergat moeders dat ik er zat en ging ze verder met datgene waar ze mee bezig was: zorgen voor de kids die uit het ei kwamen kruipen.

Wat heb ik genoten, ik zag een boeffie-pulletje die iets te ondernemend was en de hort opging, ik zag moederkoet helpen met het uit-het-ei-komen door eiwitten op te eten, ik zag een nat pulletje, een vermoeid pulletje, een zonnend pulletje, een slapend pulletje…het was 1 groot pulletjesfeest!  (en die grote voeten, die hebben ze van mama-meerkoet..)