Schotland 2018, dag 7 en 8

Vandaag gaan we naar het laatste hotel in Beauly en verlaten we de kust. Omdat het niet al te veel km zijn, rijden we eerst nog door naar Gairloch, om dan het binnenland in te gaan. Het is een fantastische route, we zien edelherten, zeehonden en gewone honden



Adembenemend mooi is het vergezicht op Loch Maree.

De rit is prachtig en we zien weer veel moois. We zijn benieuwd wat Beauly ons te bieden heeft. In het hotel krijgen we de suite, een prachtige kamer. Ik vermoed dat het reisburo hier de hand in heeft gehad omdat ik ze vanmorgen heb gebeld met de klacht over het Caledonion in Ullapool. Ons hoor je niet klagen en ik duik in de enorme badkuip.

Het blijkt een schattig stadje te zijn met leuke, authentieke winkels. Ons hotel ligt naast de Priory, die we eerst maar eens gaan bezoeken.


Daarna belanden we in de pub. Voor het eerst zitten we op een locatie, waar het gezellig is in de pub. Het valt ons wel op, dat in hotels veel jongeren uit het buitenland werken. Genoeg om over te kletsen dus.
De volgende dag rijden we naar Loch Ness, als je in de buurt bent, wil je dit Loch toch even zien, het zal je gebeuren dat Nessie opduikt!!Bij toeval zien we de borden van Urquhart Castle, een 13e eeuws kasteel. Tijd voor wat cultuur! Het kasteel ligt prachtig aan Loch Ness en het is redelijk bewaard gebleven. Door de informatieborden krijg je een mooi idee hoe hier werd gewoond en gewerkt.


’s Middags willen we nog naar een whiskeystokerij maar ik heb een infectie aan de luchtwegen dus ik duik mijn bed in. Jammer, maar dan de volgende keer maar. Het leek ons heel leuk en de hoteleigenaar wilde ons brengen en halen zodat we konden proeven.
Na een heerlijke tuk gaan we nog wat eten en dan moeten we de koffers inpakken. Het zit er weer op.
We maken nog een laatste wandeling door Beauly

Gelukkig hebben we de foto’s nog!!

Campbells in Beauly UK

Tags

, , , ,

Op het eind van de vakantie wandelden we door Beauly. Mijn oog viel op de etalage van Campbells en dan ben ik direct verkocht. Ik hou van stoffen, Tweeds, patronen, handwerk en oude winkels. Het is een winkel uit 1858 waar zoveel mogelijk de orginele details bewaard zijn gebleven.

Van de lieve dames mocht ik heerlijk rondsnuffelen en fotograferen. Ondertussen wisselden we nieuwtjes uit over het Britse Koningshuis. Zo gaan ze 1 keer per jaar naar Balmoral Castle om de hele koninklijke familie en staf in het nieuw te steken. Prins Charles heeft als enige een body-double. Dit zijn grappige dingen om over te kletsen. Dat Camilla een tof mens is, dat had ik al langer door. Ik heb er voor mezelf een prachtig kussen gekocht, en ik ben er erg blij mee! Een mooie herinnering aan Schotland.

de Hertenjacht

Tags

, , , , , , , ,

Natuurlijk willen we graag edelherten zien als we door de Schotse Hooglanden rijden. Maar het is zo uitgestrekt, zo wijds en de kleuren zijn zo perfect op elkaar afgestemd dat het een hele klus is.

Manlief ziet altijd veel meer als mij, en toen we stopten bij een waterval, zag hij 2 herten in de verte. Tijd voor een foto van het wild!


Nu is mijn telelens de XF 55-200. Een fantastische lens maar natuurlijk kom ik hier heel wat mm te kort. Fuji heeft ook een 100-400 mm maar die vind ik veel te groot en te lomp. Niets voor mij. ocht Fuji ooit bedenken om om voor XF 55-200 een converter op de markt te brengen, dan staat deze direct op mijn wensenlijstje. Maar niet alles hoeft beeldvullend op de foto, gewoon genieten van het moment is ook heel belangrijk en wordt vaak wel vergeten.

Bij het uitzoeken ( thuis) van de foto’s bij Polbain zie ik opeens dat 2 herten mij aankijken. Echt hilarisch, deze heb ik nooit gezien, zij mij wel

Een jong edelhert kwamen we tegen bij Achnasheen, hij/zij kijkt me een beetje betrapt aan, en liep vervolgens naar zijn mama

Deze manier van jagen vind ik toch wel het mooist….

Schotland 2018, dag 5 en 6

Tags

, , , , , ,

De tijd vliegt voorbij, vandaag rijden we naar Ullapool. Omdat het een vrij korte rit is, besluiten we om een stuk binnendoor te gaan om zo door de Schotse Hooglanden te rijden. Het wordt een fantastische rit om Loch Shin, de leegte, de stilte, het grote niets, we vinden het prachtig!




Het landschap is zo afwisselend, betoverend gewoon. Als we rond het Loch zijn gereden rijden we een klein stukje terug om de restanten van Ardvreck Castle te bekijken. Het is fijn om even een stukje te lopen en de benen te strekken. De geesten die hier rondspoken hebben we jammer genoeg gemist

We vervolgen de route naar Ullapool en rijden nu naar de kust. Het is een indrukwekkende route. Je kunt iedere meter wel stoppen voor een foto. Gelukkig is er genoeg plek om steeds even uit te stappen.

Als we het hele hoteldrama acher ons hebben gelaten, lopen we nog langs de haven. Het is weer een prachtige dag geweest!

De volgende dag is het bewolkt en worden er buien voorspelt. We wandelen eerst het dorp rond en gaan daarna nog een stukje rijden en genieten weer volop van al het moois wat we zien. Blauwe luchten worden afgewisselend met donkere wolken en regen

We hopen nog steeds edelherten te zien. Hilarisch is het na thuiskomst…op een foto kijken 2 herten ons aan terwijl wij niets hebben gezien ( zoekplaatje)




Na deze korte, maar mooie rit duiken we de pub in en besluiten deze dag met een heerlijke Italiaanse maaltijd.
Alle foto’s staan op Flickr

Route dag 5


Route dag 6

Caledonian Hotel Ullapool: Vies en brandgevaarlijk….

Tags

, , , , , , , , , , , , , ,

Tijdens onze rondreis door Schotland zouden we 2 nachten moeten verblijven in het Caledonian Hotel in Ullapool. We hadden bijbetaald, dus de verwachtingen waren hooggespannen.Voor 141 euri per nacht zouden we vast in een droomkamer komen. Stiekum hoopte ik al op een privé-butler, champagne op de kamer én een fruitschaal….
De website zag er veelbelovend uit, een schitterende eetzaal en prachtige kamers..

De reviews op het Internet waren slecht, maar wij gingen er met open vizier naar toe. Zo erg kan het toch niet zijn?? Helaas wel……..
We kregen een piepkleine kamer, versierd met zwarte schimmels overal. De matras deed je door de spiralen direct weer opveren. De wc, gadverdegadver, en we mochten over het bed kruipen om erin te komen. De deur kon niet goed op slot en de branddeuren sloten niet. Het was niet alleen vies, het was ook gevaarlijk. Want dit houten gebouw fikt natuurlijk als een tierelier.
Gelukkig hebben we geen geur-blog. Na 15 minuten kreeg ik het al benauwd van de vieze lucht.


Bij de receptie moesten we lang wachten en we waren moe van een dag rijden. Ook de maag knorde…en de  half-Italiaanse dame foeterde aan de balie iedereen uit die een klacht durfde te hebben.

Omdat het restaurant er ook niet zo uitzag als op de website besloten we ergens anders te eten.

We kwamen in een prachtig hotel waar we voor 115 euri een kamer konden boeken. Hier hoefden we niet lang over na te denken…want vies is één ding, maar veiligheid is iets anders. In het Caledonian voelden we ons onveilig. Bij brand zouden we al ratten in een val zitten…

Waarom dit blog?? Omdat niemand hier hoort te verblijven en ik blijf hameren op veiligheid, het is er echt onveilig doordat branddeuren niet dicht kunnen.

Het reisburo heeft het heel goed opgelost en onze klacht heel serieus afgehandeld, daarover kunnen we alleen maar tevreden zijn.

 

Schotland 2018, dag 3 en 4

Tags

, , , , , , , , ,

Op dag 3 vertrekken we op tijd naar ons volgende hotel in Rhiconich. Al snel verandert het landschap. De heuvels worden bergen, het landschap wordt minder groen en de eerste Schotse Hooglanders lopen keurig rechts langs de weg. Wat een beesten! De (verkeers)borden staan scheef langs de weg, want het zijn heerlijke schuurpalen. Je zal maar jeuk hebben!


Al snel verschijnen de eerste Loch’s. Een Loch kan een meer, maar ook een inham van de zee zijn.

Al dit water moet je ook oversteken. Over een smalle bruggetje, waar de auto net oppast, rijden we naar de overkant. In de verte zien we Mount Ben Hope verschijnen.

Iets verderop bezoeken we de Smoo Cave, met ondergrondse waterval. Prachtig om te zien.

We zijn onder de indruk van wat we allemaal zien onderweg, het landschap wisselt steeds en iedere keer als je de bocht om gaat, ben je weer blij verrast door al het moois. De heide bloeit volop en geeft een prachtige kleur aan het landschap.

Deze dag moeten we 135 km afleggen, maar dat gaat niet al te snel, de wegen zijn smal en steeds moet je uitwijken voor tegenliggers. Gelukkig heeft iedereen hier veel geduld en laat iedereen elkaar netjes voorbij.


En af en toe heb je tegenliggers die zich niet aan de regels houden, maar ja, die zijn ook té lief..

Ons hotel blijkt in de middle of nowhere te staan. Vanuit onze kamer hebben we een fantastisch uitzicht over het Loch. We eten en drinken wat en kruipen vroeg onder de wol.

De volgende ochtend is het mistig en nat. Tijd om mijn nieuwe regenjas te testen! We rijden rond in de omgeving en maken kennis met de midgets, piepkleine, gemene steekmuggen. Wandelaars lopen met gaas over het hoofd. Door de grote droogte van deze zomer zijn ze er met heel veel en in september nog volop aanwezig. Ik ontdek dat mijn muggen-spul (gekocht voor de vakantie) nog thuis ligt en winkels zijn in de verste verte niet te bekennen. Doorbijten dan maar, voor de midgets en voor ons…



We rijden een bizar stijl en ook smal weggetje. Maar als het overgaat in zand en steen is het genoeg, we keren om

We gaan terug naar het hotel, drinken wat in de bar, zitten gezellig met een groep Duitse jongens te kletsen dan is het alweer bedtijd.
Morgen gaan we naar Ullapool en dat hotel belooft wat…als we de reviews mogen geloven….
Alle foto’s staan op Flickr

Route dag 3


Route dag 4

Schotland 2018, 1e en 2e dag

Tags

, , , , , , , , , , , ,

Omdat de beveiligers van Schiphol tot een akkoord komen met de vakbond, kunnen wij zonder problemen onze vakantie naar Schotland beginnen. We vliegen met KLM naar Inverness, om vervolgens de Route 500 te rijden langs de Schotse kust.

We verblijven de eerste 2 nachten in een hotel in Thurso, een mooie uitvalbasis om voor het eerst kennis te maken met Schotland. De eerste dag zien we al veel moois aan ons voorbij trekken.

Op dag 2 gaan we naar John o’ Groats. Het dorp zou zijn naam ontlenen aan een Hollander, Jan de Groot, die hier rond 1496 verbleef. Het is het meest Noordelijke punt van Schotland. Vanaf hier (en v.v.) fietsen velen naar Land’s End, Cornwall. Dit is het meest zuidwestelijke punt in Engeland. De afstand is meer dan 1400 km.



Het is een prachtige dag, met veel zon. We zien het kasteel Mey, Keiss House en wandelen naar the Old man of Wick. Langs de kliffen kan je prachtige wandelen en je ziet prachtige rotspartijen.




Aan het eind van een lange, mooie dag wandelen we nog door Thurso. De dorpjes hier zijn klein, maar er is altijd wel iets te zien. Het landschap is hier vrij vlak, nog niet echt de Schotse Hooglanden, maar daar zal snel verandering in komen.


Route dag 1

Route dag 2

Alle foto’s, inclusief GPS, staan op Flickr