Soms heb je van die dagen, die een gouden randje hebben. Afgelopen vrijdag was zo’n dag. Met Joke en Sandra gingen we in de herkansing wat betreft het fotograferen van Edelherten. Vorige maand ging het door omstandigheden mis, zoals ik hier blogde.

Op tijd vertrokken we richting Apeldoorn, waar we besloten in Hoog Soeren te gaan wandelen. Daarna hebben we heerlijke pannenkoeken gegeten in dit restaurantje. Een aanrader, ik ga er zeker terug.

De herten worden om twee uur gevoederd en omdat we deze keer vooraan wilden zitten, installeerden we ons rond 1 uur in de hut. We zaten eerste rang. Door de bronst zijn de herten minder hongerig, dus we moesten geduld hebben…veel geduld…

De hindes hebben honger en komen als eerste

Maar daarna begon het feestje. Eerst kwamen de hindes en daarna kwam de geweidrager. De bok rolde door het gras om zijn gewei nog voller, nog imposanter te laten lijken. Met vooruitgestoken borst paradeerde hij langs de vrouwtjes, die meer aandacht voor het eten hadden. Maar hij haalde alles uit de kast om hun aandacht te krijgen. Die van ons had ie zeker….

Het gewei moet versierd worden

Het begint er al op te lijken

Klaar voor de dames

Toen er een tweede bok op het veld kwam, bekeek hij alles rustig van afstand maar toen de brutale puber té dicht bij kwam, greep hij in en joeg de rivaal het bos in. De rust keerde weer en eindelijk kon hij rusten.

Paraderen voor de dames

even liggen…de geweidrager is doodmoe

De rivaal is gespot

Op een gegeven moment moesten we weg, maar wat is dit moeilijk…het is zo mooi om te zien, het is zo genieten van deze prachtige dieren…

Geniet met me mee: alle foto’s staan op Flickr