• Home
  • Webshop Werk aan de Muur
  • Informatie, Tips & Trucs
  • ABOUT ME
    • Borstkanker
    • Het gevecht tegen kanker
    • Depressie

Elly van Veen

~ Fotografie

Elly van Veen

Categorie Archief: ABOUT ME

Borstkankermaand

29 dinsdag okt 2013

Posted by Elly van Veen in Borstkanker, Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen, Het gevecht tegen kanker

≈ 2 reacties

Tags

Beau van Erven Dorens, bekend, bewustwording, booming business, borstkankermaand, commercieel circus, doelgroep, draak, feest, geld inzamelen, genezen, gevaarlijke ziekte, handel, kankervrij, longen, lotgenoot, lotgenoten, nederland, Oktober, onbegrip, Pink Ribbon, roze, sluipmoordenaar, Spaink, uitzaaiingen, wonderbaarlijke genezingen

Oktober was jarenlang “de borstkankermaand”. Wat begon als bewustwording voor deze onvoorspelbare ziekte en geld inzamelen voor onderzoek, veranderde al snel in een commercieel circus toen de handel “onze” doelgroep ontdekte. Alles kleurde roze, je kon er niet omheen. Borstkanker was booming business geworden. Heel bekend Nederland ging los in deze maand, want het was feest, het was borstkankermaand!

De drijvende kracht hierachter was Pink Ribbon. Toen Karin Spaink pijnlijk duidelijk liet zien hoe de ingezamelde gelden van Pink Ribbon werden besteed, betekende dit het einde van deze hippe hipe

En ik denk dat heel wat lotgenoten opgelucht adem haalde. Borstkanker werd weer wat het was, een gevaarlijke ziekte die zich onberekend gedraagd en heel veel verdriet met zich meebrengt.

Daarom ben ik onaangenaam verrast dat Beau van Erven Dorens in de pers bekend maakt dat zijn vrouw Selly nu kankervrij is. Dit bericht houdt mij bezig, ik begrijp het niet. Wat voor arts hebben zij?? Hebben ze niet gelezen wat een sluipmoordenaar borstkanker is?? Is dit het gevolg van een cursus Wishful Thinking?

Laat ik stellen, dat ik hoop, dat dit jonge gezin vrij blijft van verder enig slecht nieuws, dat gun ik ze natuurlijk uit het diepst van mijn hart. Maar dit soort berichten zorgt er wél voor, dat er in de omgeving van lotgenoten onbegrip komt.

Er wordt aan mij gevraagd: als het al 16 jaar terug is, dan ben je toch genezen??? Want ook zij lezen het blijde nieuws van de genezing. Vooral Amerikanen zijn altijd direct genezen…het is een wonder.

Ik ben “genezen” tot het weer de kop opsteekt. Ik weet alleen niet wanneer en waar. Maar nu ik deze week weer geconfronteerd werd met een lieve lotgenote uit “mijn” lotjeskring die na 13 jaar uitzaaiingen krijgt in de longen en zij wéér het gevecht met de draak moet aangaan, weet ik het zeker.

Het gaat nooit, nooit over, kanker is een sluipmoordenaar en die wonderbaarlijke genezingen?? Ik weet wel beter….

borstkanker630

Mathew Street Festival

22 donderdag aug 2013

Posted by Elly van Veen in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

All you need is love, Birkenhead, Bohemian Rhapsody, Cavern, coverband, Dalestreet, Doors, Ferry, gratis, happening, Liverpool, Madonna, mathew street festival, Mersey, muziekfeest, podia, Queen, Radio GaGa, RocksOff, Sean Lennon, Stones, Stranglers

Een aantal jaren zijn we naar het Mathew Street Festival in Liverpool geweest. Ieder jaar kwamen meer dan 300.000 mensen naar dit gratis muziekfeest toe. Het was een echte happening: je kon ieder uur uit 5 of meer podia kiezen om daar te genieten van je favoriete Cover Band. Van de ochtend tot in de nacht: swingend door Liverpool. Er traden meer als 120 band op, keuze genoeg.

MSF (6 van 7)

En het was genieten, we hebben de meest fantastische bands uit de hele wereld zien optreden. Verschillende dingen werden uitgeprobeerd, o.a. een podium in Birkenhead. Dus ging iedereen onder het zingen van : Ferry, cross the Mersey op het pontje. Minder geslaagd was het jaar, toen de bands een heel album moesten spelen. Bij de Doors schoot ik in een acute depressie.

MSF (5 van 7)

We zagen een fantastisch Queen, ( Freddie is still ALive) die aandurfden wat Queen nooit live heeft gedaan: ze speelden de hele Bohemian Rhapsody on stage. Bij Radio GaGa schudden de hele pier-head op zijn grondvesten. We rockten met de Stones, zwijmelden bij Bowie, dansten met Madonna, zongen mee met U2, Sean Lennon bracht een tribute aan zijn vader en de “echte” Stranglers verrasten ons. Zweten onder de grond in the Cavern, waar je beroerd van de hitte wordt, ondertussen meezingen met de band. Wat een feest, helemaal geweldig!

MSF (3 van 7)

Na 20 jaar is het over en uit!!!Er waren tientallen (!!) klachten van mensen binnengekomen over dronken, vechtende en overgevende mensen. De burgemeester himself is vorig jaar wezen kijken en was verschoten van de dronken, jonge mensen…( wij oudjes doen dit niet natuurlijk)

Natuurlijk hebben we hebben gezien, de Britse meisjes, in heel, heel weinig kleding, op torenhoge hakken, struikelend en zwalkend door de straten maar…het hoort erbij, dat maakt juist Liverpool zo leuk, al die kroegen, die heerlijke sfeer en Britse humor.

MSF (1 van 1)

Mijn mooiste herinnering is, toen ik mijn lief, zoon en vrienden was kwijtgeraakt, in Dalestreet belandde. Er trad een Beatles-tribute band op, en ze speelde All you Need is Love. Iedereen sloeg een arm om degene die naast je stond, de band stopte en de hele straat, duizenden mensen, zongen All you need is love. Het klonk fantastisch en we voelden ons intens één met elkaar…kippenvel, nu nog, na al die jaren……..

all_you_need_is_love_enl

En nu is het er niet meer……..it’s a bloody shame!!

de derde ronde

30 dinsdag jul 2013

Posted by Elly van Veen in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ 1 reactie

Tags

derde ronde, documenteren, eigenaar, kantonrechter, onderzoeksronde, ontslag, ontslagadviescommissie, ontslagcommissie, Univé Rechtsbijstand, UWV, verweer

Het wordt steeds spannender omtrent het wel/ niet ontslag van mijn lief. Na een intensieve periode, waarbij wij -samen met onze uitmuntende juriste van Univé Rechtsbijstand – ons verweer hebben ingediend, heeft het UWV besloten tot een derde onderzoeksronde.

Dit schijnt niet vaak voor te komen, meestal heeft de ontslagadviescommissie genoeg informatie om na 2 rondes hun advies aan het UWV te geven. In ons geval is dit niet zo en gaat nu de derde ronde in.

Spannend, zenuwslopend, energievretend, dat is het zeker. Het is heel naar om te worden beticht van “stemmingmakerij, onwaarheden en onrust zaaien” door de nieuwe eigenaar. Maar waar wij alles kunnen documenteren en onderbouwen, blijven zij steeds in gebreke.

Nu wordt het spannend, het is erop of eronder…..en het is nog niet af, want óf zij óf wij gaan hierna naar de kantonrechter, dat is wel duidelijk….

“wordt vervolgd”

naamloos

Roos

23 dinsdag jul 2013

Posted by Elly van Veen in Depressie

≈ 1 reactie

Tags

afscheid, bedrijf, beslissing, bodem, deken, depressie, familiebanden, familiebedrijf, geboortegrond, hel, herstellingsoord, knoop, Lente, medicatie, ongeval, onleefbaar, ontdekkingsreis, put, roos, ziel

Het was in de lente van 1992…een depressie maakte zich van mij meester. In het begin ongemerkt, maar al snel lag de depressie als een zware, natte, wollen deken over mijn -altijd zo vrolijke- persoontje heen en zonk ik weg in een diepe, donkere put. Ik was in mijn eigen hel beland en 4 jaar zat ik hierin gevangen.

Het leven werd voor mij onleefbaar en om mezelf te beschermen werd ik opgenomen voor 13 weken in een Herstellingsoord. Hier leerde ik voor mezelf op te komen en voor mijzelf de juiste keuzes te maken. Het was een pijnlijke, verdrietige ontdekkingsreis door mijn ziel. Ik ben tot de bodem gegaan en moest toen weer zien op te krabbelen. Dit is met heel veel vallen, maar nog vaker opstaan gebeurd.

De grootste, heftigste beslissing was het afscheid van ons bedrijf. Het was een familiebedrijf en onze beslissing heeft de familiebanden voorgoed veranderd. Mijn lief hakte voor mij die moeilijke knoop door, maar hiermee veroorzaakten wij nog veel meer verdriet. Ik moest niet alleen afscheid nemen van de zaak, maar ook van familie. Ik raakte verdwaald in mijn eigen, duistere wereld en wist niet meer wat te doen. De enige uitweg die ik zag was zo pijnlijk, zo heftig en groots.

Onder invloed van zware medicatie kreeg ik een vervelend ongeval, waardoor ik mijn bovenarm verbrijzelde. Mijn lijf had me letterlijk HALT toegeroepen…Door dit ongeval kwam ik niet meer terug op mijn bedrijf, wat ook mijn geboortegrond was geweest.

In de zomer van ’93 was alles achter de rug: het bedrijf was weg en compleet leeg. Maar ik moest nog iets afronden…ik moest afscheid nemen van die plek waar ik ooit zo gelukkig was geweest

Op een vroege zondagmorgen ben ik heen gefietst. Het was intens confronterend, er was niets meer over… Vertwijfeld liep ik rond…….niets herinnerde me meer aan mijn huis en bedrijf waarvan ik zoveel had gehouden.

Opeens zag ik een roosje wat was achter gebleven, door niemand opgemerkt….Dapper bloeide het in de verder lege tuin. Ik heb het roosje voorzichtig de grond uitgetrokken en sindsdien staat zij bij mij in de tuin

Ook nu bloeit de roos weer en net zoals toen maakt het ieder jaar gemengde gevoelens bij mijn los. Het is lang geleden, maar het pijnlijke verleden zit dicht onder mijn huid.

allebei bloeien we weer ….we zijn er nog steeds, mijn roos en ik…

IMG_3811

Ontslag

26 woensdag jun 2013

Posted by Elly van Veen in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ 7 reacties

Tags

bedenktijd, bedrijf, collega, crisis, directeur, eigenaar, frustratie, functie, gegeven, gevoel, Interim-directeur, loon, lot, ontslag, ontslagaanvraag, ontslagen, overbodig, pijn, plichtsgetrouw, rechtsbijstand, schijn, tegenvoorstel, UWV, vakantie, Veluwe, voorstel, woede

In tijden van crisis is het niet vreemd als je wordt ontslagen…

Ook ons heeft dit lot getroffen. Mijn lief hoorde dat zijn functie niet meer bestond en dat hij overbodig was geworden….

Nu is dit een gegeven, en we kunnen hier mee omgaan…de pijn, woede en frustratie zit ‘m in de manier waaróp.. :

We zijn op vakantie op de Veluwe en mijn man krijgt een telefoontje dat hij de volgende dag op het bedrijf moet komen. Plichtsgetrouw als hij is, gaat hij heen, vakantie of niet. Hij wordt ontvangen door de Interim-directeur en deze stelt hem voor aan de nieuwe eigenaar/ directeur van het bedrijf. In 10 minuten wordt hem verteld dat het bedrijf is overgenomen, zijn functie niet meer bestaat en dat hij mee moet werken aan het ontslag ( met als beloning 1 maand extra loon)

Als hij NIET meewerkt, gaat dit het bedrijf geld kosten, zo wordt hem verteld. Hij krijgt een week de tijd om over het voorstel na te denken en eventueel een tegenvoorstel te doen. 

Zonder afscheid te kunnen nemen van collega’s wordt ie onder begeleiding het pand uitgezet.

Onze vakantie is direct over, wij gaan naar huis en laten eerst alles bezinken. Wij nemen contact op met de Rechtsbijstand, doen een tegenvoorstel en dan valt een pakket van het UWV op de mat. Onze bedenktijd was schijn, het ontslag was al voor het “gesprek” aangevraagd.

Met verbazing lezen we de zeer goed gedocumenteerde ontslagaanvraag. Hier is al heel lang aan gewerkt. Een aantal redenen zijn op onwaarheden gebaseerd en het bedrijf jokkebrokt heel wat af tegen het UWV.

Had het anders gekund?? Jazeker…mijn lief is bijna 63, wil best inleveren en meedenken aan een goede oplossing. We waren er dan zeker uitgekomen en mijn man was met een goed gevoel vertrokken bij het bedrijf.

Nu zetten we onze hakken in het zand en proberen er uit te slepen wat mogelijk is..

De Fransen zeggen het zo mooi: C’est le ton qui fait la musique

wordt vervolgd

Notenbalk2

Bowie

09 zondag jun 2013

Posted by Elly van Veen in Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen

≈ 1 reactie

Tags

1990, Bowie, concert, Goffert, Goffertpark, Kim Wild, Londen, Nijmegen, Sound&Vision, tentoonstelling, Trolleybaan, Volkskrant, voorprogramma

Mijn motto was “Eerst Bowie zien en dan sterven”

En toen was het 18 augustus 1990. Zaterdagochtend, even de Volkskrant lezen voor de winkel open gaat en opeens lees ik het: Het Bowie-concert in het Goffertpark in Nijmegen is nog niet uitverkocht. Er zijn nog kaartjes verkrijgbaar voor deze middag/ avond!!! Ik word blij en zenuwachtig en nog veel meer….

Er was een tijd voor internet: je moest alles zelf uitzoeken: ik ben als een gek in de rondte gaan bellen met de Gouden Gids op schoot. Ik moest werken, wie moest er mee?, hoe kwam ik in Nijmegen ?
Ik werd helemaal gek, ik had acute Bowie koorts gekregen.

Soms lukt gewoon alles, moet het zo zijn: en rond 12 uur had ik de kaartjes in Hoorn gehaald bij de VVV en tufte ik met mijn zus in een geleend Golfje richting Nijmegen.

Bowie Ticket

De reis op zich was al een beleving, ik had net mijn rijbewijs, belandde in Arnhem op een trolleybaan, had geen TomTom maar uiteindelijk kwamen we in Nijmegen aan, zelfs ruim op tijd.
Mijn zus en ik stonden vooraan en we hebben een *woorden schieten nu te kort* middag/ avond gehad.
Het voorprogramma was – ook niet de minste- Kim Wild. En toen kwam mijn held…

Later lazen we dat het concert in Nijmegen het beste is geweest van de hele Sound&Vision tour. En daar was geen woord van gelogen.

576796_531628006900630_343615388_n

En nu dus de tentoonstelling in Londen van mijn nu 66 jarige held. Het loopt storm. De tentoonstelling loopt een half jaar, er zijn al meer dan 50.000 kaartjes verkocht.
Ik wil zo graag heen, maar er is al heel veel uitverkocht. Je moet op een vaste tijd naar binnen, mag er maximaal 2 uur blijven om alle 300 voorwerpen te bekijken. Je hebt dus 40 seconden per onderdeel om het te bewonderen. Wie te laat komt heeft pech en mag er niet meer in. Ik ga er nog over nadenken, maar ja, de klok tikt de tijd weg en er zijn nog maar een beperkt aantal tickets verkrijgbaar……

Wij staan bij jou

01 zaterdag jun 2013

Posted by Elly van Veen in Gedichten

≈ Een reactie plaatsen

Tags

boom, gevoel, leven, mysterieus, onmacht, tranen, verdriet, Wereld, wind, woorden, wortels

Woorden blijven hangen,
leeg en nutteloos.
Duizend dingen om te zeggen,
maar niks dat jou kan helpen.

Leven, mysterieus en ongrijpbaar,
pijn en verdriet des te duidelijker.

Kan een boom zover buigen,
dat hij de last van de tranen en de wind,
kan overbrengen naar zijn wortels?

Ik hoop dat wij jouw wortels kunnen zijn,
en dat wij een klein beetje van jouw verdriet kunnen dragen.

In deze grote wereld sta jij,
ondanks het gevoel van onmacht en verdriet,
niet alleen.

wij staan bij jou.

(n.n.)

Wonder

08 woensdag mei 2013

Posted by Elly van Veen in Gedichten

≈ Een reactie plaatsen

Tags

bloemen, bloemen wind, bomen, hoofd, kanker, kersenboom, ruimte, wind, wonder, zee

Wonder

Kanker is
ruimte in je hoofd
omdat alle kleine dingen
ineens niet meer belangrijk zijn

Alleen nog
grote lijnen over
hoe lang nog meedoen
met de bomen, de bloemen en de wind.

In de tuin
omhels ik de kersenboom
die me laat weten dat ik
er nog steeds bij mag zijn.

In het bos
zijn de bomen mooier
wind en zee en bloemen
het wonder waar ik deel van ben.

(n.n.)

_MG_5522

Ga maar slapen….

07 dinsdag mei 2013

Posted by Elly van Veen in Gedichten

≈ Een reactie plaatsen

Tags

droom de vrijheid, ga maar slapen, gedicht

Ga maar slapen
doe je ogen even dicht.
Laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht.

Proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om aan d’andere kant weer te ontwaken
waar de zon je ziel weer pakt.

Waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest,
ver verwijderd van het lijden,
zo ver van al wat is geweest.

Ga maar slapen
laat je zelf gaan
en droom,
droom de vrijheid

***

Dag lieve Rikkert………dappere dodo…ik zal je nooit vergeten…

Schokland

23 dinsdag apr 2013

Posted by Elly van Veen in Aan de wandel, Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen, Rond het IJsselmeer

≈ Een reactie plaatsen

Tags

beroep, bewoners, drooglegging, eiland op het droge, Enkhuizen, gemeente, genealogie, landafslag, mensen, oma, ontruiming, opa, overgrootvader, schippersknecht, Schokland, stormen, Unesco, Urk, vasteland, visserij, Volendam, Wereld Erfgoed, Willem, Zuiderzee

Schokland, eiland op het droge, is UNESCO Wereld Erfgoed.
Door zware stormen en landafslag werd Schokland steeds kleiner.
Schokland werd in 1859 om veiligheidsredenen ontruimd en de gemeente werd opgeheven.Het eiland werd toen bewoond door 650 mensen.
Tot 1932 lag het als eiland in de Zuiderzee. Sinds de drooglegging van 1942 maakt het deel uit van het vasteland. Het is de moeite waard om er eens naar toe te rijden.

Alle foto’s staan op Flickr

Mijn nicht, die als hobby Genealogie heeft, mailde mij dat de overgrootvader van mijn opa, Willem Jacobszn (1795-1832)- Schippersknecht van beroep-, op 16 juni 1821 op Schokland is getrouwd met Wilhelmina Woutertje Dettingmeijer. Door de ontruiming kwamen ze in Enkhuizen terecht. De bewoners van Schokland trokken naar steden zoals Volendam, Enkhuizen en Urk, waar visserij een belangrijke rol speelde. Hun dochter Willempje is de oma van mijn opa. Ook mijn vader heette Willem….ook ik kom dus een beetje van Schokland…

IMG_0271-bewerkt

IMG_0254-bewerkt

IMG_0210

IMG_0238-bewerkt

IMG_0217-bewerkt

IMG_0301

IMG_0300

← Oudere berichten
Nieuwere berichten →

Zoeken

Categorieën

  • ABOUT ME (89)
    • Afval-Allerlei (14)
    • Borstkanker (25)
    • Depressie (3)
    • Gedachten/ Hersenspinsels/ Ergernissen (37)
    • Gedichten (12)
    • Het gevecht tegen kanker (7)
  • ALLERLEI (85)
    • Diversen (39)
    • Recepten (23)
  • FOTOGRAFIE (710)
    • Aan de wandel (65)
    • AFRIKA (17)
    • Creatieve Fotografie (51)
    • Dieren (106)
    • Diverse (36)
    • Een dagje op stap (48)
    • Fotoclub (3)
    • HDR (4)
    • Lensbaby (5)
    • lightpad (1)
    • Macro (16)
    • Musea (8)
    • Natuurfotografie (122)
    • Nederland op de foto (60)
    • Op Vakantie (70)
    • Portretfotografie (5)
    • Rond het IJsselmeer (79)
    • Stillevens (8)
    • Straatfotografie (13)
    • Studiofotografie (10)
    • Vakantie UK & Ierland (20)
    • Veluwe (10)
    • Vintage lenzen op mijn Fuji XT2 (34)
    • Vogels (109)
    • Webshop Werk Aan de Muur (21)
    • West Friesland (32)
  • FOTOPROJECTEN (163)
    • Elke dag een foto (122)
    • Project 50/50 (12)
    • Project High Key (10)
    • Project Keuken (12)
    • Project Low Key (3)
    • Project Same place Same time (3)
  • HAKEN (28)
  • INFORMATIE, TIPS & TRUCS (61)
  • LIGHTROOM, PHOTOSHOP & PLUG IN (23)
  • PHOTOSHOPPEN (9)
  • SLIDE SHOWS (9)

Foto's te koop

  • WERK AAN DE MUUR
Elly van Veen

Elly van Veen

Bouwjaar 1958, getrouwd, 2 zoons, 2 schoondochters, 4 kleinkinderen, gek op Bowie, Golden Earring, Ierland, IJsland, UK en fotograferen met mijn Fuji XT-5 en XT-2

Bekijk volledig profiel →

Follow Elly van Veen on WordPress.com

Voeg je mailadres in en ontvang een bericht wanneer er een nieuwe Blog is geplaatst

Follow Elly van Veen on WordPress.com

Blogs

januari 2026
M D W D V Z Z
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
« nov    

Meta

  • Account maken
  • Inloggen
  • Berichten feed
  • Reacties feed
  • WordPress.com

Blog Stats

  • 855.410 hits
januari 2026
M D W D V Z Z
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
« nov    

Blog op WordPress.com.

  • Abonneren Geabonneerd
    • Elly van Veen
    • Voeg je bij 127 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • Elly van Veen
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....