Nu ik 50+ ben, vind ik het tijd voor een carrièremove. Ik heb lang nagedacht wat ik zou willen “worden” nu ik groot ben . Diverse beroepen heb ik nader bestudeerd.
Incontinentieadviseuse, daar viel als eerste mijn blik op. Lijkt me helemaal geweldig, en binnenkort zal ik –gezien de doelgroep- ook wel ervaringsdeskundige zijn. Tenslotte ken ik nu al vaak genoeg van die Tena-momenten….

De job van kuikensekser lijkt me ook spannend. Wat zou ik de hele dag moeten doen?? Naar wipkippen kijken? Mijn fantasie sloeg al op hol maar helaas, het was heel iets anders, en daar ben ik emotioneel echt niet tegen opgewassen.  Want ik moet dan voor kippen-god gaan spelen, vrouwtjes naar de legbatterij, mannen naar de gaskamer…..en dat  8 uur per dag terwijl die heerlijke, donzige, gele pluizebolletjes-ogen je vol vertrouwen aanstaren

Zo kijk ik rond, google wat, lees advertenties en kijk TV. En opeens : Eureka!!! Ik heb het!! Een beroep wat nog niemand heeft in Nederland, wat zeg ik, Europa, de wereld!!!
Ik word rijk, beroemd, bekend: de  nieuwe SonjaB onder de fluisteraars:  ná de konijnen- , baby-, autisten-, winkelwagen-, premier-, poezen-, honden- en paardenfluisteraar, heb ik HET gat in de markt ontdekt: Ik word vetcel-fluisteraar……

Het wordt dé oplossing van lijnend en lijdend Nederland. De vetcel-eigenaar mag bij mij langskomen, maar –indien gewenst-  kom ik op huisbezoek. (Tenslotte heb ik de aanschaf van mijn TomTom er na 2 consulten al uit. )
Ik heb weinig investeringen te doen, want ik kom alleen praten met de vetcellen en vertel je wat de vetcel heeft te vertellen. Je zult verbaasd zijn hoeveel je afvalt, als je maar luistert naar deze celletjes. Door mijn luisterend oor zullen ze veel gelukkiger zijn, en dat geeft snel resultaat. Want niets is zo fijn als een gelukkige, tevreden vetcel.

Want er zijn vele, vele ongelukkige vetcellen, die veel te veel voedsel krijgen. Zoveel, dat ze zich in rap tempo gaan vermenigvuldigen, bang als ze zijn om uit elkaar te klappen van al die calorieën. Ook zijn er vetcellen die de ene dag heel weinig eten krijgen, en als ze er net aan gewend zijn, opeens worden overvoerd. Ook daar worden ze diepongelukkig van ( zelfs een beetje misselijk, fluisterde er laatst een vetcelletje tegen mij)
En dan  zijn er vetcellen die geen koolhydraten en suikers krijgen, deze gaan stiekem in winterslaap en worden wakker zodra ze deze stofjes weer ruiken. (” wij zijn ook niet gek” vertelde deze cel, wij weten ook wel, dat als we lang genoeg wachten, toch weer krijgen wat we willen)
Er zijn ook heel sterke vetcellen, want deze zijn gewend om te knokken tegen vetcel-blokkers. ( we geven die blokkers gewoon een rotklap, en dat werkt altijd, fluisterde de arnoldzwartzenegger onder de vetcellen tegen mij)

Met de informatie die je krijgt van de vetcel, kan je aan de slag en je zult dan zien, dat ze als sneeuw voor de zon zullen wegsmelten.
Je eigen silhouet komt weer te voorschijn en je hervindt je eigen slanke IK. Nederland barst van de vetcellen waar ik tegen kan praten, ik kom vast op TV, krijg mijn eigen vetcelhow. Ik ga nu, direct, patent aanvragen,RTL, John de Mol bellen en mijn rechten vastleggen.

In ieder geval zal er 1 ding groeien, en dat is mijn bankrekening….

Naast mijn lief – met wie ik al 36 jaar samen ben- heb ik sinds lange tijd een “geheim” vriendje. Misschien kan ik beter zeggen, dat ik met dit manneke een haat-liefde-relatie heb.
Maar laat ik hem eerst even aan jullie voorstellen: hij heet Gijs, Holle Bolle Gijs

Gijs woont permanent bij mij in, hij heeft zich genesteld in mijn maag en laat regelmatig van zich horen. Hij weet dat  de belangrijkste regel van onze relatie is, dat hij alleen mijn gezelschap mag zoeken als mijn lief niet thuis is. Want ik schaam me voor mijn geheime vriendje…..
Meestal laat ie na het avond-eten van zich horen, als ik tv kijk of achter de pc zit. Eerst fluistert hij lief in mijn oor:”  Gijs lust eigenlijk wel een koekje, of een snoepje……lekker toch, zo bij een kopje thee?? “   Maar natuurlijk luister ik niet, want ik wil afvallen, ik moet afvallen en Gijs bekijkt het maar.

Aiiii, dat is even een tegenvaller voor Gijs, dus gaat hij over tot poging 2. Wat dwingender wordt zijn stem: “wat maakt dat ene koekje nou uit, je hebt vandaag zó goed je best gedaan, dat heb je toch echt wel verdiend hoor”
Ik begin te twijfelen, want het is wél zo, ik héb goed mijn best gedaan, het zou best kunnen… 1 koekje, dat moet toch kunnen?…  Maar ik herpak me zelf, vertel Gijs dat er géén snoep in huis is, dat de koektrommel leeg is en ik schudt met mijn hoofd heftig NEE. Ik ga verder met wat ik aan het doen ben.  Gijs heeft door dat de lieve aanpak vanavond niet werkt, dat ie op deze manier geen lekkers gaat krijgen en dat er een andere tactiek moet worden gebruikt.

Vanuit mijn binnenste stijgt een diepe snik omhoog: “Gijs is zieligggggggggggggggg, Gijs heeft zo’n hongerrrrrrrr”
Ik hoor hem jammeren in mijn maag aan en loop naar de keuken. Ik drink 2 glazen koud water. Zo, van die koude douche zal ie leren!!! Hij moet z’n kop houden……….ik heb geen honger, ik heb tenslotte net gegeten…
Trots op mezelf ga ik weer zitten. Dat heb ik even mooi opgelost!

Dan gaat Gijs’ laatste register open: hij zet zijn aller, allerliefste stemmetje op en begint mij hints te geven. Want het verhaal dat er geen snoep in huis is….daar trapt hij niet in, .hij weet beter, hij was mee naar de buurtsuper…
“Er ligt nog een doos zeebanket ingepakt in de kast boven, je weet wel, voor die vergeten verjaardag…….. Die ligt er al lang, (zou ie nog wel goed zijn), eigenlijk gebruik je die doos nooit, dus zullen wij dan maar??? En waarom wachten met die zakken chips tot zaterdag, we kunnen toch nog nieuwe halen, niemand die dat ziet…….toch??? een stukje kaas zou ook wel prima smaken…..en was die filet al op????  Trouwens, een kaassoufleetje is ook wel erg lekker…”

Ik begin te twijfelen,  wil wel wat lekkers,  want ik zit alleen thuis en dat is toch ook maar saai. Ik kijk eens in de keukenkastjes, vertel mezelf ondertussen dat ik niet zo stom moet zijn, sterkt moet zijn…………..en neem 1 koekje………voor Gijs……..
Maar Gijs is een bodeloze put, want met dat ene koekje is hij niet tevreden, hij blijft roepen om meer, meer,  nog meer, veel meer…  en voor de zoveelste maal zwicht ik voor Gijs………
Morgen is er weer een dag, en dan luister ik niet meer, nooit meer, echt niet!!!!!