Als kind wist ik niet beter: als het netje te voorschijn kwam kregen we een gekookt ei. Lekker!!
Het netje lag altijd in de keukenla. Toen we een paar maanden geleden het huis van mijn moeder gingen leegruimen, kwam ik het netje weer tegen. In mijn herinnering was het gehaakt, maar toen ik eens goed keek, kloptje dat niet.

Bij een wandeling door het Zuiderzeemuseum zag ik een man zitten, die visnetten aan het breien was. Bingo! Dat was de steek van het eiernetje. Gelukkig leeft mijn moeder nog en kan ik navraag doen. Het netje is nog veel ouder als ik dacht. Het is gemaakt door mijn overgrootvader in de 19e eeuw. Hij was visserman op de Zuiderzee.

Het gevulde netje werd bovenop de aardappelen of groente gelegd en zo werden de eieren gekookt. “maar waarom zou je een eiernetje gebruiken en geen pannetje? ” vroeg mijn schoondochter.
Dat heeft natuurlijk te maken met het zuinig en zorgvuldig omgaan met brandstof maar vooral: ruimtegebrek. Ik heb een foto gemaakt van een keukentje, zoals die in vissershuisjes gebruikelijk was eind 19e eeuw. Het zou de keuken van mijn overgrootmoeder geweest kunnen zijn.