Wat ben ik stil, niet te geloven….er gebeurt hier niets…maar daar is natuurlijk een reden voor…

Eind mei begon een zeurende pijn in mijn linkerarm de kop op te steken, wat al snel veranderde in een stekende, ontzettend pijnlijke arm. De pijn was heftig. De HA stuurde me direct door naar het ziekenhuis, voor foto’s. Gelukkig waren er geen uitzaaiingen te bespeuren, maar ik heb weer gemerkt, dat – ook al is het 15 jaar na de diagnose- de angst direct skyhigh is. Misschien lijkt dit voor NoHaves wat overdreven (“tenslotte is het al 15 jaar terug”) , maar ik weet helaas al te goed hoe onberekenbaar borstkanker is, dat het na 10, 15, 20 jaar opeens weer aktief kan zijn…

Wat het dan wel is? Waarschijnlijk een slijmbeursontsteking, en anders iets met mijn schoudergewricht. Het werk wat ik doe is zwaar en de werkdruk is hoog. Ik hoop dat de 10 dagen rust voldoende zijn geweest, maar ik heb er mijn twijfels over. Na 1 dag op de werkvloer, lijkt het weer de kop op te steken….

Waren er ook leuke dingen? Ja, natuurlijk roep ik dan direct. Ik heb sinds kort een Ipad, ik ga op een nieuwe locatie werken binnen de Stichting en onze Pipo kwam weer een pindaatje eten…