Toen ik vorig jaar mijn 7D inruilde voor de Canon 70D was ik heel blij. De 70D is een geweldig toestel. Vooral het kantelscherm en het touchscreen ben ik ontzettend gaan waarderen.Ik vind dat echt een meerwaarde. In het veld of in de studio, het werkt superhandig.

Maar toch…we waren geen superleuk stelletje….het voegde niet…..en dat lag aan mij. Het is een heel goede camera, de foto’s zijn geweldig maar soms wil het gewoon niet.

Toen vriendin Joke en ik begin dit jaar bij Camera.Nu in Urk waren ( de leukste winkel van Nederland) om informatie in te winnen over de systeemcamera’s, liet Ruud ons de Fuji XT-1 zien en ik was tegelijk verliefd…helemaal retro, helemaal leuk. Maar natuurlijk gaat het niet alleen om het uiterlijk, het gaat om wat erin zit…

De Fuji stond vanaf toen op  mijn wensenlijst en ik wist dat ik ooit over zou stappen…

En toen gebeurde het: we gingen een avondje fotograferen en ik was zo slim om mijn cameratas bij zoonlief te laten staan. Ik mocht met Joke’s Fuji XT-1 aan de slag en ik was direct om. Wat een heerlijke camera. De volgende dag stond mijn hele Canon-gedoe op Marktplaats en binnen een dag was ik alles kwijt. Oei, dat was wel even slikken…daar ging mijn geliefde 24-105 en de 70-200. Ook de geweldige 50mm moest eraan geloven.

De Canon 100D heb ik gehouden, met de 100mm Macro, de 10-24 groothoek en de pancake 40mm.

De batterijen zijn opgeladen, de draagriem bevestigd, het geheugenkaartje geplaatst en nu snel aan de slag om deze camera te leren kennen! Maar ik voel het al, dit wordt een innige, lange en vooral gelukkige relatie!