Het blijft een fenomeen, wat je heel graag wilt zien als je in het hoge noorden verblijft. Twee jaar terug zagen we het Noorderlicht tijdens een prachtige nacht. Deze keer waren de de nachten redelijk helder maar was de KP-index laag. Ook maakten we lange dagen, dus als we ’s avonds bij het appartement aankwamen, ontbrak ons de fut om er nog op uit te gaan.

Gids Jon vroeg ons -heel terecht- wát we wilden fotograferen. Wilden we fotograferen wat we zagen of wat de camera zag?? Ik zag de valkuil…en koos voor de eerste optie.

Hij adviseerde ons om met een primelens te fotograferen en een maximale belichtingstijd van 5 sec te nemen. Zo leg je vast wat je ziet en benadruk je het zachtjes bewegen van het Noorderlicht. De vorige keer koos ik voor wat ik tóen had gelezen en koos voor 20 seconden. Hierdoor wordt het een te groot groen vlak. Toen vond ik dit mooi, nu begrijp ik wat Jon bedoelde met zijn vraag. Zo blijft ook het fotograferen een leerproces

Op de derde avond gingen we ’s avonds naar de kade van Reykjavik en zagen niet al te veel, maar wel wat noorderlicht. Het blijft betoverend….Op weg naar huis met alles opgeborgen wuifde het Noorderlicht nog even vrolijk naar ons, recht boven ons appartement.