Woorden blijven hangen,
leeg en nutteloos.
Duizend dingen om te zeggen,
maar niks dat jou kan helpen.

Leven, mysterieus en ongrijpbaar,
pijn en verdriet des te duidelijker.

Kan een boom zover buigen,
dat hij de last van de tranen en de wind,
kan overbrengen naar zijn wortels?

Ik hoop dat wij jouw wortels kunnen zijn,
en dat wij een klein beetje van jouw verdriet kunnen dragen.

In deze grote wereld sta jij,
ondanks het gevoel van onmacht en verdriet,
niet alleen.

wij staan bij jou.

(n.n.)