(Dit is een sprookje, dus NIET echt gebeurd….)

Er was eens een lidl-girl. Lidl-Girl heette lidl-girl omdat ze heel groot was. Lidl-girl verveelde zich heel erg. De hele dag niets doen, dat was niets voor haar. Dus ging ze solliciteren, en wat ze niet verwachtte: er was in het hele grote sprookjesland een kaboutersupermarkt waar een Heks haar wilde hebben.
Zo ging lidl-girl werken. Al gauw merkte lidl-girl dat de Heks heel lief, maar soms ook heet stout kon zijn. Zo moest ze iedere dag een kwartier eerder in het bedrijf zijn, waarna de Heks zei dat ze moest beginnen. Vaak moest ze héél lange dagen werken, soms wel 11 uur of meer, ook kreeg ze geen vrij als ze het had gevraagd.
Het werk was zwaar, lidl-girl moest heel veel tillen, waardoor ze zere handen kreeg. De dagen waren lang, lidl-girl kreeg lang niet altijd op tijd haar koffie of moest soms uitgehongerd wachten tot ze mocht eten.
Maar lidl-girl had leuke collega’s en de Heks kon ook heel lief zijn, ontdekte ze.

Maar toen, op een dag, werd alles heel anders: de Heks moest plots naar een andere winkel en toen kwam er een Lelijke-Reuze-Kol in de winkel, die nu haar baas werd. De Lelijke-Reuze-Kol was echt een heel nare Kol, ze treiterde iedereen de winkel uit. Tegen de klanten had ze een grote mond en bestellen kon ze ook al niet. Het was echt een heel domme, klierige Lelijke-Reuze-Kol.
De winkel werd steeds leger en leger en lidl-girl werd steeds verdrietiger want alle klanten werden boos op lidl-girl omdat ze niets meer bij haar konden kopen.
Lidl-girl schreef na lang aarzelen een Brandbrief naar de Opper-Opper-Rayon-Directeur en deze was heel erg blij met de brief van het meisje, tenminste, dat zei ie. Hij gaf haar zelfs een bos bloemen….maar er gebeurde niets…
De Lelijke-Reuze-Kol mocht blijven, die kon niets fout doen, wat iedereen heel raar vond, want in de kabouterwinkel was wel héél veel mis. Dus lidl-girl ging in de winkel werken, waar de Heks was heengegaan. De Heks en lidl-girl waren heel blij dat ze weer bij elkaar waren

En toen was het bijna: en ze leefden nog lang en gelukkig………

Maar dat was niet zo, ook al is dit een sprookje. Want hoewel lidl-girl het heel leuk vond in de andere winkel (ook omdat er allemaal door-de-Lelijke-Reuze-Kol weggepeste meisjes werkten): Er was daar nog een Grote-rayon-Tovenaar die zich vermomd had als een klein, lief kaboutertje-met-een-brilletje-en-krullen.
Deze Grote-rayon-Tovenaar kon zomaar iemand wegtoveren, soms naar een andere winkel, soms naar het dorp 100-jaar-terug-in-de-tijd of soms naar huis. De Grote-rayon-Tovenaar was een gevaarlijk mannetje en zijn vermomming werkte voor sommige kabouters goed, maar lidl-girl was dan wel groot, maar ze was ook heel slim en ze had hem al snel door. Dat vond de Grote-rayon-Tovenaar niet leuk.

Lidl-girl stelde op het wereldwijde-kabouter-web (wkw) aan de Kabouter-Vakbond een vraag over haar loon, ze vermoedde dat ze te weinig kreeg en ze wilde wél hebben waar ze recht op had. ( jaja, ook in sprookjes zijn er laptops en Internet )
De Grote Tovenaar las dit ( hij had gluurtrollen aan het internet-spioneren gezet want niemand mocht wat slechts zeggen van de kaboutersupermarkt) en toen kwam er rook uit zijn oren, vuur uit zijn ogen en spuug uit zijn mond. Hoe durfde lidl-girl dit te doen!!! Ze moest werken en haar mond verder houden want anders …anders…
De Grote-rayon-Tovenaar haatte kabouters die wilden waar ze –volgens de kabouter-CAO- recht op hadden.
Dus toverde hij haar weg, naar huis en ze mocht nooit,nooit meer terugkomen.Iedereen moest heel hard huilen, zo hard, dat het in Sprookjesland wel 10 dagen regende.
De Grote-rayon-Tovenaar zat heel erg te jokkebrokkenliegen tegen iedereen en zijn neus begon heel hard te groeien, zo hard, dat ie ‘m best heel hard zal stoten binnenkort.
De Opper-opperdirekteur probeerde nog om lidl-girl niet al het geld te geven wat ze hoorde te krijgen. Maar na een telefoontje van de Kabouter-vakbond betaalden ze toch maar 1600 kb ( kaboutermutsjes) uit want ze waren héél bang voor de Grote KabouterRechtbank. Zo werd lidl-girl werkeloos maar niet voor lang:

want lidl-girl werkt nu bij andere lieve mensen, die haar knuffelen en lief vinden……haar leven wordt nu een echt sprookje……… en lidl-girl denkt nog vaak aan haar oude collega’s die nog steeds voor kaboutersupermarkt werken en Lidl-girl vindt het heel verdrietig dat ze zo slecht worden behandeld.

(Elke gelijkenis met bestaande personen, bedrijven en gebeurtenissen berust geheel en al op toeval)