“Bent u verder helemaal gezond?”  vraagt de mevrouw van de HAP als ik heb uitgelegd waarvoor ik bel.

“Ja, uh uh…..”  en ik weet even niet wat ik moet zeggen. Wat een vraag…of ik verder gezond ben…. ik weet gewoon niet wat te zeggen.

Doet het ertoe wat er 19 jaar geleden met je gebeurde…telt dat nog?? Ik heb geen idee en wil ook geen oude koeien uit de sloot gaan halen.

“Gebruikt u medicijnen?”  Kijk, daar kan ik wat mee en ik begin het regiment aan pillen op te sommen…

Er is 1 pil bij, die ik al slikte vóór de kanker, maar de rest is allemaal toegevoegd na de behandeling. Allemaal als gevolg van de hoge dosis chemo en intensieve bestraling. Hart, long en schildklier, ze hebben een flinke optater gehad en doen het niet meer zoals het hoort.

Ik mag direct langskomen bij de HAP, ik mag vooral niet zelf rijden en kijk vanuit de auto naar een snel veranderend West-Friesland. Overal liggen bergen prut voor de nieuwe doorsteek.

Sindsdien houd de vraag mij bezig….ben ik nou gezond of niet???

Lees HIER het vervolg