Geachte Z A,

U heeft het indicatieonderzoek naar mijn moeder  ( voor u nr ZB08/(97********) gedaan. De brief is binnen.Dank u voor uw tijd en moeite! Ik wil het graag over de inhoud hebben want als ik kijk op de website van het CIZ  lees ik ” de regels zijn hetzelfde toch is iedereen anders.” Mag ik het daar even met u over hebben?

De aanvraag is ingediend door een Arts, die vraagt om het zorgprofiel “beschut wonen met intensieve begeleiding en uitgebreide verzorging” Deze arts heeft ons verteld dat mijn moeder echt niet meer alleen kan lopen, laat staan alleen wonen, ook al doet ze nog zo haar best. De valkans is te groot, ze loopt teveel gevaar. Totaal onverantwoord. Dapper hoorde mijn 90-jarige moeder dit aan, ze moet haar zo geliefde huis verlaten. Maar ze weet dat het moet en ze verbijt haar tranen.

Uw CIZ heeft onderzoek gedaan en zelfs een medisch adviseur ingeschakeld. Dank u wel hiervoor! Tenslotte verdient mijn moeder het beste van het beste op haar 90e . Twee weten meer als 1 !! Helaas is de aanvraag afgewezen. Ik las op uw website “iedereen is anders” maar daar gaat het -volgens mij- fout en bent u én de medisch adviseur bij het CIZ een beetje in de war. Ik zal u vertellen waarom ik dit denk…

U zegt nl dat mijn moeder heeft gerevalideerd voor een heupfractuur. Hierin kan ik u gelukkig gerust stellen, de heupen van mijn moeder zijn na 90 jaar nog steeds in goede conditie ( denken en hopen we) Mijn moeder is wél geopereerd aan een bovenbeen-fractuur, die ze opliep bij een traumatische val.

In uw afwijzing schrijft u, dat mijn moeder fysieke beperkingen heeft, hulp en begeleiding nodig heeft bij persoonlijke verzorging en bij het bewegen en verplaatsen in huis. Ik verzin dit niet hoor, dit zijn precies uw woorden die in de brief staan. Precies zoals de arts in het ziekenhuis zei….met andere woorden: mijn moeder kan niet meer alleen lopen…

U schrijft het naar ons, de arts schrijft het naar u, de arts vertelt het tegen ons. Bent u het met me eens dat we allemaal hetzelfde lezen?? Dit is zo fijn, dat we het allemaal met elkaar eens zijn…..mijn lieve moeder heeft zorg nodig.

Ik lees tevreden verder. Ik schrik…..U vertaalt dit naar planbare zorg, een mooi scrabble-woord voor een afwijzing.

Ik vraag me in alle redelijkheid af wat u en de medisch adviseur hier niet aan begrijpen? We spreken toch dezelfde taal en lezen exact hetzelfde?

Mijn moeder is nu totaal ontredderd, voelt zich teveel op deze wereld en ongewenst. Op uw website heeft u het over “vooral aandacht voor de mens”

Het zal u niet verbazen dat wij ons hier niet in herkennen. Ik wens u heel fijne kerstdagen en een mooi 2018.

Wilt u weten waarom ik mijn brief openbaar maak?? Omdat ik dit mijn plicht vind, omdat Nederland mag weten hoe instanties denken, werken, oordelen en afwijzen. ….maar vooral, omdat ik van mijn moeder hou en zij vast niet de eerste en zeker niet de laatste is die nu in een onmogelijke situatie terecht komt.

Daarom!!