De boom verbindt in weer en wind
de wereld met de wolken.
Om met zijn takken onze groet
naar boven te vertolken.
Waar zij, door ons zo teer bemind,
het hemelrijk bevolken.
***
(Peter de Vos)
18 vrijdag nov 2011
Posted in Gedichten
17 donderdag nov 2011
Posted in FOTOGRAFIE, Project 50/50
Tags
50, dagen, foto, Project 50/50



foto 16: Een prachtige zaterdag, dus we zijn naar Ermelo gegaan om de caravan af te sluiten voor de winter. Na een paar uurtjes hard werken, lag de auto vol met wasgoed en allelei spullen die eruit moeten voor de winter. Nu de weken weer aftellen……
foto 17: In Bessie was een foto-expositie van amateur-fotograven. Leuk om te kijken wat mensen zoal fotograferen, het is ook leerzaam en je doet ideetjes op voor fotografie
foto 18: In Enkhuizen waart de Iepenspintkever weer rond. Tien bomen op de vestig waren hiervan het slachtoffer, de grote leeggevallen plekken vind ik een naar gezicht. Gelukkig worden er straks weer nieuwe Iepen geplant.
foto 19: De begraafplaats in Enkhuizen, ik kom hier graag, het is een mooie plek om te zijn. Heel wat familie, vrienden en goede kennissen liggen hier. Als je hier rondloopt, besef je hoe kwetsbaar je bent en dat de dood niet naar leeftijd kijkt.
foto 20: Pas een uur of 16.00, in de luwte en de temperatuur zakt al richting de 0 graden. Krijgen alle doemdenkers gelijk?? wordt het een strenge winter???
17 donderdag nov 2011
Al jaren erger ik me suf aan de Borstkankermaand, welke ooit in het leven werd geroepen voor “bewustwording” rondom borstkanker. Het werd al snel door de commercie ontdekt en langzaam maar zeker kleurde de maand oktober roze. Het glossy magazine kwam vol te staan met advertenties: en alles wat je kocht, daarmee steunde je het goede doel: borstkankeronderzoek.
Pink Ribbon claimt het geld te bestemmem voor Wetenschappelijk Onderzoek, voorlichting, psychosociale zorg en bewustwording. Maar dat zowel het KWF als A Sisters Hope zijn gestopt met fondswerving voor Pink Ribbon, dat wil toch wel wat zeggen.
De laatste 5 jaar is er 20 miljoen opgehaald, 16 miljoen door het bedrijfsleven, 4 miljoen door het het KWF en A Sisters Hope. Pink Ribbon is erg populair bij het bedrijfsleven. Deze bedrijven richten zich op vrouwen om zo op hun angst voor borstkanker in te spelen. Tenslotte: je koopt een product en ondersteunt daarmee het onderzoek en de bewustwording .
De woordvoerster van Pink Ribbon, mw de Klerk, vertelt dat een roze stofzuiger, een huishoudelijk artikel, de vrouw in beweging zet en juist dit kan bijdragen tot het voorkomen van borstkanker. Hoera!!! Stofzuigen is dus supergezond….doe het iedere dag en de kans op borstkanker wordt nihiel! ( maar dan wel met die roze graag…)
Ondertussen vertelt een jonge lotgenote, Desirée, over de shockerende acties zoals de Rotterdamse tietenrace en het Twentse borsten-memoryspel, waarvoor 20 Twentse zakenvrouwen hun borsten lieten fotografen. ( Natuurlijk hadden deze vrouwen géén borstkanker, want dat zou “niet smaakvol zijn “ om een geamputeerde borst te laten zien…..hoezo niet smaakvol…)
Inmiddels mag het KWF het roze lintje niet meer gebruiken omdat Pink Ribbon de rechten op dit lintje in 2008 heeft gedeponeerd. Estéé Lauder daarentegen mag het lintje wél voeren. Maar ja, die betaalt dan ook dat grote roze Gala….
Pink Ribbon claimt 15% voor Wetenschappelijk Onderzoek te besteden, de cijfers van Nieuwsuur laat zien dat dit slechts 1.8 % bedraagt. In 2008 is er aan WO € 288.000 geschonken, in 2009 en 2010 helemaal niets, geen euro, geen cent..
In 5 jaar tijd is er meer dan € 20.000.000 opgehaald waarvan er 8.000.000 op een spaarrekening staat. Máár, zo vertelt de Klerk, : de inschrijvingsronde voor het indienen van een project is ( toevallig juist ) vandaag afgelopen en dan wordt er geld verdeeld
Helaas, mw de Klerk: de jaarverslagen laten zien dat er sinds 2008 geen geld meer aan projecten is uitgekeerd.
Doelstelling Pink Ribbon:
Wetenschappelijk Onderzoek : 15 %
Psychosociale Zorg : 70 %
Voorlichting : 15 %
“Geoormerkte*” Donaties van A Sisters Hope en het KWF mogen alléén
voor Wetenschappelijk Onderzoek worden gebruikt.
2007
*Donatie A Sisters Hope : 448.000
Donaties Diversen : 2.157.041
Totaal : 2.605.041
*Besteding aan Wetenschappelijk Onderzoek: 436.000
2008
*Donatie A Sisters Hope : 640.000
Donaties Diversen : 2.673.896
Totaal : 3.313.896
*Besteding aan Wetenschappelijk Onderzoek: 393.143
2009
*Donatie A Sisters Hope : 1.000.000
* Donatie KWF : 858.500
Donaties Diversen : 3.875.214
Totaal : 5.733.714
*Besteding aan Wetenschappelijk Onderzoek: 1.205.000
2010
*Donatie KWF : 1.294.659
Donaties Diversen : 5.418.075
Totaal : 6.712.734
*Besteding aan Wetenschappelijk Onderzoek: 953.222
Alléén het geld wat werd ingebracht door A Sisters Hope en het KWF werd besteed aan Wetenschappelijk Onderzoek, van de andere giften, verkopen en donaties geen euro, geen cent
Zowel A Sisters Hope als het KWF hebben de samenwerking met Pink Ribbon verbroken.
Karin Spaink heeft alle cijfers overzichtelijk in een spreadsheet gezet
16 woensdag nov 2011
Posted in Creatieve Fotografie, FOTOGRAFIE
Tags
15 dinsdag nov 2011
Posted in Creatieve Fotografie, FOTOGRAFIE
Tags
13 zondag nov 2011
Posted in Creatieve Fotografie, FOTOGRAFIE
Tags
12 zaterdag nov 2011
Posted in FOTOGRAFIE, Project 50/50
Tags
50, dagen, foto, Project 50/50
foto 11: Mijn eerste poging om rook te fotograferen, ik heb het bewerkt in Photoshop Elements en vindt het resultaat erg leuk.
foto 12: Ik ben opnieuw rookfoto’s gaan maken. De hele bovenverdieping stonk daarna als een RK-kerk na een dienst..
foto 13: Af en toe gaat Bowie “los” en speelt heerlijk. Hoewel ze hier nu ruim 4 maanden is, blijft het een wat angstig katje. Als ze dan zo maf ligt te doen..daar kan ik heerlijk van genieten.
foto 14: Ik stap ’s ochtends naar buiten en dan zie je dit: een kunstwerkje in de achtertuin opgesierd door morgendauw. Een aangename verrassing.
foto 15: Een wekelijks terugkerende ergernis: het bijvullen van de medicijnen, ik heb er een hekel aan, maar het moet gewoon heel nauwkeurig gebeuren, want toen ik laatst wat pilletjes had verwisseld, werd ik na een paar dagen echt niet lekker en dat wil ik dus niet meer.
09 woensdag nov 2011
Posted in Afval-Allerlei
Nu ik 50+ ben, vind ik het tijd voor een carrièremove. Ik heb lang nagedacht wat ik zou willen “worden” nu ik groot ben . Diverse beroepen heb ik nader bestudeerd.
Incontinentieadviseuse, daar viel als eerste mijn blik op. Lijkt me helemaal geweldig, en binnenkort zal ik –gezien de doelgroep- ook wel ervaringsdeskundige zijn. Tenslotte ken ik nu al vaak genoeg van die Tena-momenten….
De job van kuikensekser lijkt me ook spannend. Wat zou ik de hele dag moeten doen?? Naar wipkippen kijken? Mijn fantasie sloeg al op hol maar helaas, het was heel iets anders, en daar ben ik emotioneel echt niet tegen opgewassen. Want ik moet dan voor kippen-god gaan spelen, vrouwtjes naar de legbatterij, mannen naar de gaskamer…..en dat 8 uur per dag terwijl die heerlijke, donzige, gele pluizebolletjes-ogen je vol vertrouwen aanstaren
Zo kijk ik rond, google wat, lees advertenties en kijk TV. En opeens : Eureka!!! Ik heb het!! Een beroep wat nog niemand heeft in Nederland, wat zeg ik, Europa, de wereld!!!
Ik word rijk, beroemd, bekend: de nieuwe SonjaB onder de fluisteraars: ná de konijnen- , baby-, autisten-, winkelwagen-, premier-, poezen-, honden- en paardenfluisteraar, heb ik HET gat in de markt ontdekt: Ik word vetcel-fluisteraar……
Het wordt dé oplossing van lijnend en lijdend Nederland. De vetcel-eigenaar mag bij mij langskomen, maar –indien gewenst- kom ik op huisbezoek. (Tenslotte heb ik de aanschaf van mijn TomTom er na 2 consulten al uit. )
Ik heb weinig investeringen te doen, want ik kom alleen praten met de vetcellen en vertel je wat de vetcel heeft te vertellen. Je zult verbaasd zijn hoeveel je afvalt, als je maar luistert naar deze celletjes. Door mijn luisterend oor zullen ze veel gelukkiger zijn, en dat geeft snel resultaat. Want niets is zo fijn als een gelukkige, tevreden vetcel.
Want er zijn vele, vele ongelukkige vetcellen, die veel te veel voedsel krijgen. Zoveel, dat ze zich in rap tempo gaan vermenigvuldigen, bang als ze zijn om uit elkaar te klappen van al die calorieën. Ook zijn er vetcellen die de ene dag heel weinig eten krijgen, en als ze er net aan gewend zijn, opeens worden overvoerd. Ook daar worden ze diepongelukkig van ( zelfs een beetje misselijk, fluisterde er laatst een vetcelletje tegen mij)
En dan zijn er vetcellen die geen koolhydraten en suikers krijgen, deze gaan stiekem in winterslaap en worden wakker zodra ze deze stofjes weer ruiken. (” wij zijn ook niet gek” vertelde deze cel, wij weten ook wel, dat als we lang genoeg wachten, toch weer krijgen wat we willen)
Er zijn ook heel sterke vetcellen, want deze zijn gewend om te knokken tegen vetcel-blokkers. ( we geven die blokkers gewoon een rotklap, en dat werkt altijd, fluisterde de arnoldzwartzenegger onder de vetcellen tegen mij)
Met de informatie die je krijgt van de vetcel, kan je aan de slag en je zult dan zien, dat ze als sneeuw voor de zon zullen wegsmelten.
Je eigen silhouet komt weer te voorschijn en je hervindt je eigen slanke IK. Nederland barst van de vetcellen waar ik tegen kan praten, ik kom vast op TV, krijg mijn eigen vetcelhow. Ik ga nu, direct, patent aanvragen,RTL, John de Mol bellen en mijn rechten vastleggen.
In ieder geval zal er 1 ding groeien, en dat is mijn bankrekening….
08 dinsdag nov 2011
Posted in Gedichten
Opeens was ik ziek.
En dacht aan duizend dingen.
Toen kwam de pijn,
zodat ik niet meer kon zingen.
Daar was de angst.
Hoe moest ik het verwerken?
Toen kwam de kracht.
En hoorde ik bij de sterken.
08 dinsdag nov 2011
Posted in FOTOGRAFIE, HDR
Tags
Ik heb nog wat gespeeld met HDR en de foto’s die ik afgelopen zaterdag heb gemaakt. Het schilderachtige effect van HDR vind ik mooi, al moet je oppassen dat je het niet teveel en tevaak gaat toepassen. De zwartwit foto van Enkhuizen vind ik mooi in detail, het lijkt net een schilderij. Door er in Photoshop kleurlagen achter te leggen, kan je steeds een andere sfeer creeëren. Ik ga het zeker vaker gebruiken, maar zoals alles: met mate.