Gisteravond hebben we heerlijk gegeten. Daarna werden we door een krijger met pijl en boog naar onze tent gebracht. Nadat de grote spinnen zijn weggejaagd gaan we lekker slapen

We staan we om 4!!! uur op om te gaan kijken of we een rivercrossing kunnen pakken. Het is een ruime 2 uur rijden naar het nationale park. Een grote olifant is heel beschermend naar haar jong toe. De oren maken dit heel duidelijk. “wegwezen” wil ze ons zeggen. Ik snap het helemaal.

In de Serengeti is het spotten van wild moeilijker maar een olifant zie je toch snel. We gaan in de line-up staan voor de rivercrossing. Je moet afstand houden van zo’n 100 meter tot de oever en als het sein er is, hebben we een F1-start voor het beste plekje.

Over de Serengeti hangt een rooksluier. Er zijn aan de horizon branden te zien. Het oude gras wordt gecontroleerd afgebrand. Na een regenbui komt het groene gras tevoorschijn, het verse gras wat de gnoes en zebra’s willen eten. Ik kan me voorstellen als gnoe dat je niet staat te popelen om richting brand te gaan. Maar het instinkt is te sterk. Met 1000den storten ze zich in de rivier. Fascinerend..wat geweldig. Ademloos kijken we toe.

1.400.000 Gnoes migreren ieder jaar 700 km door Tanzania en Kenia met gevaar voor eigen leven. Ze zijn altijd samen met zebra’s. De Gnoes zijn dom maar ruiken het frisse gras, water en gevaar. De zebra’s zijn alert en weten de weg. Prima samenwerking dus.

De gieren, maraboes en krokodillen zitten en liggen in groten getale klaar om een vers stukje Gnoe te bemachtigen. Het is sneu als je ziet dat in de rivier een aantal dieren afdrijven of tussen de stenen vast komen te zitten. Een moeder komt terug voor het jong maar helaas…die redde het niet.

Om onverklaarbare reden gaan 2 wagens van ons gezelschap een andere kant op en zij hebben de portofoon. De afspraak was om bij elkaar te blijven, maar het wordt ons niet duidelijk waarom dit nu is. Achteraf bleken wij het meeste geluk te hebben om 2 crossings te zien, de anderen hebben dat gemist voor een deel. Communicatie is overal hetzelfde: lastig en blijkbaar moeilijk.

Het is bizar om te zien hoeveel Gnoes zich verzamelen, ze komen van alle kanten aangelopen. Ze grazen, luieren en kijken gewoon wat rond. En opeens is daar het sein dat ze gaan, wie zet dit in beweging?? het is mij onduidelijk maar de hele kudde gaat bewegen en in de verte zie je de gnoes aan komen rennen. Alsof ze allemaal een WhatsAppje hebben gehad voor een Project X bij de rivier Mara

Het was weer een fantastische dag, de geluiden die de Gnoes maken… ik zal dat niet snel vergeten.