Met 2 Masai mannen gaan we een bushwalk doen. Ik had mezelf zo beloofd dit niet te doen, maar ja, met 2 Masai krijgers zal het wel goed komen en zijn we veilig.

Tip van de dag: als een leeuw je aanvalt, prik hem in zijn ogen en als dat niet werkt, sla hem met een steen op zijn kop dood. Die onthoud ik. … je weet het nooit… Deze krijgers hebben -naar eigen zeggen- in totaal 4 leeuwen gedood. Dus ik loop braaf achter hen aan en als er een leeuw uit de bosjes mocht springen schuif ik deze stoere mannen wel snel naar voren als appetijtelijke maaltijd.

We zouden tussen de giraffes lopen, maar een buffel is te gevaarlijk dichtbij en in de verte loopt een olifant met jong. Te link dus. De Masai zien en ruiken de dieren die wij pas later zien.. We lopen naar een ander stuk maar als de wind aanwakkert moeten we terug. Het is jachttijd voor de leeuwen en aan ons zullen ze een lekkere kluif hebben.

De Masai vertellen over hun leven en cultuur. Een reisgenote ondervraagt de krijger over het hebben van meerdere vrouwen. Blijkbaar worden er wiskundige formules afgespeeld in het hoofd van deze docente. Volgens haar klopt het niet wat de Masai vertelt, met meerdere vrouwen trouwen moét er wel een tekort aan vrouwen zijn, ook al hertrouwen ze. Ze blijft vashouden aan haar gelijk.

Dat deze trotse krijger nog nooit een school heeft gezien en Wikipedia niet tot zijn bron kan rekenen op deze vlakte, wordt voor het gemak vergeten. Deze man moet zijn water uit de rivier halen, drinkt ossebloed om sterk te worden zodat ie een leeuw kan doden. Het enige wat hij kan vertellen, zijn de verhalen zoals hij ze ervaart, wat hij ziet en hoe de stam leeft. Verhalen van familie op familie en nee, er zijn geen vrouwen over.

Oké, misschien heeft hij geen 3 leeuwen gedood, maar “slechts” 1, en loopt hij niet die 80 km per dag…maar waarom zou ik zijn woorden in twijfel trekken en zo willen vasthouden aan het krijgen van gelijk? Ik krijg weer eens last van plaatsvervangende schaamte.

De Masai lopen hun hele leven met een stok, om zich te verdedigen tegen de wilde dieren. Je ziet ook geen krijger zonder stok lopen.

Pas bij thuiskomst zie ik op de foto, dat de oudere Masai zijn oorlel, waar een groot gat in zit, over zijn oor heeft gevouwen. We rijden in het donker naar het tentenkamp. We slapen 3 nachten in tenten, omringd door dierengeluiden. We mogen niet alleen buiten de tent in het donker, te gevaarlijk. Er moet iemand mee.

Morgenochtend weer een safaridag dus we staan weer heel vroeg op. Ik hoop niets engs te horen vannacht maar er ritselt en brult,huilt,balkt en gromt van alles…en de hyena’s hoor je ook ..scary. Hopelijk tot morgen dan maar… Update: plons…een grote hippo duikt midden in de nacht op een paar meter afstand van onze tent in de rivier en wat maakt dat beest een kabaal…