Fayline is een schat van een kat, een heerlijk poezenbeest maar toch…er was 1 vervelend dingetje….ze mauwde veel, heel veel, héél erg veel en het werd steeds meer.

Omdat Fayline haar hele leven in een Cattery met meerdere katten heeft gewoond, begrepen wij dat ze haar “maatjes” heel erg miste. Alleen is dan toch maar heel alleen….
Ik heb met de Cattery gebeld en kreeg te horen, dat op korte termijn Bowie werd gecastreerd en daarna werd herplaatst. Bowie en Fayline schelen 4 maandjes in leeftijd en zijn met elkaar opgegroeid. De beslissing was snel genomen…Bowie kwam bij ons wonen ( en als grote Bowie-fan was dit wel een buitenkansje: nu had ik mijn eigen Bowie om te knuffelen)

Bowie is vandaag precies 1 week bij ons en vanaf dag 1 ging het geweldig. Fayline rook direct een heel vertrouwde geur en was ontzettend lief tegen haar nieuwe huisgenootje. Voor Bowie was het andere koek: uit haar vertrouwde omgeving weggehaald, opeens in het Bovenkarspelse: dat is eng, heel eng…en dan nog die kat, die eruit zag als Fayline maar niet rook als haar….en de hele dag naar haar zat te kijken……..

Vanuit de krabton bekeek ze onze wereld, na een dag begon ze met eten en steeds werd ze wat brutaler: snel kwam ze even kijken om daarna weer weg te kruipen. Van Bientje en Fayline heb ik wel geleerd dat het vooral de vreemde geluiden zijn die angst aan jagen. Dus vooral rustig doen en niet te veel herrie maken…

Fayline deed haar best om Bowie gerust te stellen en ze kwamen steeds dichter naar elkaar toe. De afstand werd steeds kleiner en nu zoeken ze elkaar steeds meer op. Fayline slooft zich uit met gek-doen, huis-racen en kopjes geven. Ze is helemaal gelukkig, Bowie begint haar draai te vinden en het mauwen, dat horen we bijna niet meer…..