De enting bij de DA heeft nogal wat ellende veroorzaakt…nadat we de praktijk hadden verlaten, ging het thuis al snel mis. Bientje begon over te geven, meer en meer…. Toen er ook bloed meekwam, ben ik rond 17.00 terug gegaan, ze kreeg een injectie met prednison. Hiermee zou het braken stoppen.

Niet dus, en Bientje werd zieker, ’s avonds rond 22.00 uur kreeg ze diarree met bloed erbij. De arts van vanmiddag had gelukkig avonddienst en ik ben terug gegaan met een doodzieke kat. Ik snapte er niets van…..ik kwam met een kerngezonde kat binnen en 10 uur later is het beessie doodziek. De DA snapte er ook niets van, had dit nog nooit meegemaakt en volgens hem was het geen bijwerking van de enting. ( maar ik had op het www de bijsluiter gevonden en het kwam in uitzonderlijke gevallen wél voor, al was dat zéér sporadisch…)

Om uitdroging te voorkomen, werd er een infuus aangelegd, er werd medicatie toegediend en daar ging Bientje, naar haar ziekenhuiskamertje….ik ging alleen naar huis…..
De volgende dag kon ik Bientje om 17.00 ophalen, het ging goed, ze had niet meer gebraakt, dus ze mocht mee. Het eerste wat ze deed toen ze thuis kwam, was braken…..ik wist even niet hoe ik het had…maar gelukkig was dit wél de laatste keer….ze zocht de vensterbank op en ging een tukkie doen, het zere pootje even wat rust geven.

Het werd een drukke nacht, Bientje had energie te over en rende de hele nacht door het huis, sprong op mijn lief midden in de nacht en deed alles om ons maar te laten weten: Ik ben er weer!
De volgende dag lag ze voor pampus, ze was uitgeteld, helemaal dwars af zoals we hier zeggen.

Een week later:
Bientje ging vanaf gisteravond hard achteruit, het was gewoon naar om te zien hoe ze naar lucht zat te happen, en het niet binnen kreeg.
Vanochtend was het geluid wat ze voortbracht heel naar om te horen. We zijn dan ook naar de DA gegaan.

De DA zag dat ze in een week sterk was vermagerd, wat ook bleek te kloppen en stelde bloed- en röntgenonderzoek voor, ondertussen kwamen termen als kattenaids, leukemie en FIP voorbij.
Wat we zagen op de foto’s was niet fraai, Bientje’s borstbeen was griezelig vervormd, het leek wel of er ribjes waren gebroken, ( trauma in het verleden???) het borstbeen stond in een bizarre hoek, haar hartje was vergroot, ze had diverse nierstenen, alles was aan de binnenkant ontstoken, het was heel confronterend om te zien .
Ondertussen lag Bientje happend naar lucht in haar mandje, je zag haar bij iedere teug verkrampen, licht kon ze niet meer verdragen aan haar oogjes en het geluid wat ze nog voort kon brengen klonk niet goed.

De DA vertelde ons, dat we een heel zieke kat hadden, wiens verdere leven van ziekte naar ziekte zou slepen.
We hebben de oude eigenaren gebeld en ze op de hoogte gebracht. Gezamenlijk hebben we besloten om haar in te laten slapen, want je zag haar met de minuut achteruit gaan.

Op 1 dag na hebben we Bientje 4 weken bij ons mogen hebben en zijn we heel veel van haar gaan houden, het verdriet is dan ook groot.

Bekijk de foto’s van Bientje:

Billy Jean a.k.a. Bientje